Nueva familia, Cristaleria, Cumples y Boliches

Bon Dia trouwe volgers!

Ik weet het, ik loop hopeloos achter met alle verhalen! Maar de laatste weken zijn er zoveel dingen veranderd dat ik gewoon écht geen tijd had om eerder een blog te schrijven.

Maar eerst was er mijn fantastische weekend met Kiki, ik had me er al de hele tijd op verheugt! Maar toen kwam ik vrijdag na school thuis en toen kreeg ik de schrik van mijn leven, mijn coordinator zei dat ik niet mocht gaan omdat ik de ouders van Kiki nog niet kende, maar gelukkig zei mijn moeder dat ik gewoon wel mocht gaan want zij had het al afgesproken met de moeder van Kiki. Nou ik stond binnen 10 minuten al klaar om te gaan, maar helaas was Veronica nog niet klaar want die zou meegaan met de bus. Nou rond kwart over twee half 3 gingen we dan eindelijk en rond kwart voor 3 stonden we bij kiki op de stoep. Kiki schrok zich dood, want we waren veel eerder dan gepland en de kamer was nog helemaal niet opgeruimd. Maar geen probleem en ik was superblij om Kiki weer te zien! Echt, ik geloof dat iek nog nooit zo snel zoveel gepraat heb, en ook nog een soort mix van Nederlands-engels-en een beetje spaans.. Vooral omdat ik niet meer gewend was om Nederlands te praten en omdat dan Kikis gastzusje Camilla het ook nog een beetje kon begrijpen. Maar toen heeft Kiki me even haar huis en de buurt laten zien, nadat zij en Camilla hun kamer hadden opgeruimd haha, en daarna gingen we met zijn drieen snel klaarmaken om uit te gaan. Maar eerst gingen we uiteten.. Eerst liepen we over de beroemde straat van Rosario, maar het restaurant waar we heen wilden had een rij voor de deur en zag er ook best wel duur uit dus toen gingen we op zoek naar een ander restaurant. Na best lang zoeken kwamen we terecht bij het restaurant ´Pan y Manteca´ wat betekend ´Brood en Boter¨ en van buiten zag het er best leuk uit, maar toen we eenmaal zaten zagen we dat het eigenlijk alleen maar van buiten leuk was haha. Maar we hebben ons goed geamuseerd en daarna gingen we nog een ijsje eten. Ja, dat is hier gewoon té makkelijk en veel ve verleidelijk. Zelfs midden in de nacht zijn die ijssalons open en je krijgt zoveel ijs voor zo weinig geld. Toen ging ik met Kiki een vriendin ophalen en gingen we in een soort van klein winkeltje zitten waar ook vrienden van haar klas waren. Dat doen ze bijna altijd voor het uitgaan, daar gaan ze dan zitten en drinken en kletsen. En dan met de taxi naar de discotheek. Nou daar stond me toch een rij, en helemaal op elkaar gepropt. En oja, je hebt hier ook altijd twee rijen, een voor de jongens en een rij voor de meisjes. Apart toch, maar dat is omdat je ook altijd voor jongens een andere leeftijdsgrens hebt. Geniaal toch! Dan staat er bijvoorbeeld meisjes 18+, jongens 21+. Maar die rij was echt ernstig, zo iets heb ik nog nooit meegemaakt, iedereen was aan het duwen en je kon je arm niet eens meer bewegen. Alleen je hoofd en als je je benen op zou tillen zou je alsnog mee ´zweven´. Maar uiteindelijk bij de bewaker mocht ik meteen doorlopen, want het Holandesa doet wonderen, en de rest moet altijd moeilijk doen met allemaal pasjes enzo. Ze hebben hier trouwens echt een grappige manier van hun soort van IDkaart vervalsen, ze gaan gewoon met tipeex eroverheen en schrijven dan een nieuw nummer erop, plasticje erover en klaar. Maar toen waren we eindelijk binnen en toen hebben we de hele avond gedanst! Superleuk en rond 5 uur hebben we de vader van Kiki gebeld en toen kwam die ons ophalen. De volgende dag hadden we afgesproken met Lotte Ellen en Dinja in de shopping. Het duurde even voordat we ze gevonden hadden, maar toen barstte het gekakel ook los! Iedereen wilde zoveel vertellen tegen elkaar! Het plan was om ook een beetje te winkelen, maar we liepen wel de winkels in, maar ik keek nergens naar, ik wist niet eens in wat voor winkel ik stond, ik was alleen maar bezig met kletsen. Dus toen zijn we maar gaan zitten, met jawel weer een ijsje, en hebben de hele middag gepraat tot ze weer weg moesten om de bus te halen. Toen hebben Kiki en ik nog even rondgelopen om een cadeautje voor Kiki´s gastmoeder te kopen en toen zijn we naar huis gegaan. Daarna heeft de vader van Kiki mij naar huis gebracht en ben ik gaan slapen, want het was heel vermoeiend, maar wel echt supersupersuperleuk!

Nou en zondagavond begon alles. Door problemen in mijn gastfamilie woon ik sinds maandagavond in een nieuw tijdelijk gastgezin. Ook dit gezin bestaat uit een vader (Fabian), moeder (Romina) en twee dochters, maar van 16 (Mia) en 11(Mora). Ze zijn superaardig en ontzettend enthousiast en willen me alles laten zien! Ik kan niet echt uitleggen waarom en wat er allemaal aan de hand is, want dat is vooral prive van de familie, maar in ieder geval. Voor mij was het allemaal heel plotseling en dus best wel heftig, ineens in een nieuw gezin etc.

Maar ik ben de hele week weer druk geweest, mijn eigen tennis en spaanse les, en natuurlijk alle activiteiten met dit gezin. Dinsdag ben ik met Mia en een vriendin na school weer naar La Florida geweest. Daar hebben we gewandeld, gezeten en wat drinken en eten gekocht. Woensdag gingen we ´s avonds naar de shopping. Eerst gingen Mora Mia en ik alle winkeltjes af en bekijken. Maar we waren een beetje kijken kijken maar niet kopen haha. Maar wel supermooie dingen allemaal. Ik wilde alles wel hebben. Tpen gingen we eten, natuurlijk pizza, want als er iets is wat ze hier veel eten is het wel pizza. En volgens mij denken ze ook dat het iets heel erg argentijns is, maar dat hebben ze mooi mis haha. Maar de pizza´s zijn hier wel superlekker! En daarna natuurlijk wéér een ijsje eten. Als ik dit zo schrijf merk ik pas hoevaak ik wel niet ijsjes ga eten hier! Donderdag ging ik met Mia mee naar de verjaardag van een vriendin, en ik had mijn camera meegenomen. Heel erg grappig want eerst ging ik mijn broertjes laten zien, ja Wessel en Jochem !, en meteen gilde iedereen; oeeeeh dat is mijn vriendje, neeeee mijn vriendje! Jullie zijn heel beroemd hierzo! Nou en toen gingen we foto´s maken en voor ik het wist had iemand anders mijn camera en gingen ze allemaal foto´s maken. Nouja ik vond het niet zo heel erg.

Vrijdag heb ik ook weer een heleboel gedaan. Na school ging ik mijn tas inpakken voor de hele avond, want.. Eerst ging ik naar tennis, wat zoals altijd heel erg leuk is. Het is echt perfect voor mij, want het is niet echt superprofessioneel, maar ook niet heel erg lui. Dus als je een dagje geen zin hebt hoef je niet heel erg je best te doen, maar als je een dag wel je zin hebt kun je ook wel heel actief meedoen. En ik leer er erg veel van, ik merk wel dat ik alles verleerd ben. Ik heb allemaal verkeerde gewoontes aangenomen. Maar daarna ging ik met Cachi (vriendin van school en tennis) mee naar huis en Yasmin een andere vriendin ook. Daar gingen we omkleden en eten. Cachi is trouwens de zus van Sofi, van het kamp van school. Dus het was ook leuk om haar weer eens te zien en hun ouders zijn ook heel leuk. En we aten.. Pizza! Daarna gingen we naar een feest wat werd georganiseerd door de 4e klassen van mijn school. Daar werd echt heel erg veel Cumbia muziek gedraaid, maar die dansjes kan ik echt niet. Maar daar waren ook nog andere vriendinnen van tennis en van school, maar er waren ook allemaal kinderen uit de 1e enzo. Dus het feest was een beetje een flop, maar ik heb me toch goed vermaakt! Zaterdag ..

Ojaaa zaterdag! Zaterdag overdag gingen we met de Pastoral naar la Cristaleria. Dit is een arme wijk hier in de buurt. Van te voren hadden best veel mensen al allemaal clownskleren aangetrokken en geschminkt. Ook ik had een beetje schmink op mijn gezicht. Iedereen was superenthousiast. We zouden in die wijk met de kinderen spelletjes gaan doen en gewoon ze een leuke middag geven. We gingen met de bus, en iedereen in de bus keek wel even raar op toen we met de hele groep, geschminkt en met rare hoeden en kleding en alles naar binnen stapte. Je zag al in de bus dat we richting armere buurten gingen want de huizen werden steeds armoediger en de weg was niet meer verhard. Maar er zijn nog armoedigere buurten hier, aan de randen van de stad heb je gewoon echte sloppenwijken en op elk druk kruispunt staan allemaal kinderen en arme mensen te bedelen. Maargoed, in de cristaleria was een groot grasveld/voetbalveld waar we allemaal spelletjes in een kring gingen doen. Ik kende die spelletjes niet, maar het waren een soort van zakdoekje leggen en dat soort spelletjes. Ook was er schmink, dus ik heb heel wat kindergezichtjes versierd met hartjes. En een meisje wilde geen schmink op haar gezicht, dus toen mocht ze van mij wel mijn gezicht schminken. Toen schilderde ze er een snor en een baard op haha! Dus de rest van de dag lachten allemaal mensen als ik ze aankeek en ze vonden het geniaal. Ook heb ik gevoetbald en dat spelletje hoppaardjehop op je knieen gedaan. Het was echt ontzettend leuk! Aan het eind van de middag hadden nog wat mensen kleine stukjes ingestudeerd en die gingen ze opvoeren en daarna was het afgelopen. Mijn armen en gezicht zaten helemaal onder de schmink en ik was ook wel erg moe, dus ik was ook wel blij dat we weer naar huis gingen. Maar het was echt supersuperleuk om te doen!

Toen thuis snel douchen en omkleden, want daarna ging ik met Mia en haar vriendinnen weer uit. Eerst gingen we naar het huis van Sofi, want die was jarig geweest. En ik was ook naar haar verjaardag geweest en dan zaterdag gingen we uit voor haar verjaardag. Van te voren gingen we met zijn allen hamburgers eten en kletsen, maar ik kon er niet altijd zoveel van volgen.. En natuurlijk waren ze weer druk in de weer met hun documento, zo noemen ze dat hier, en tipe ex en allerlei kleurtjes pen. Voor mij zag alles er heel nep uit, maar goed, alles is hier minder officieel. Zo rond 12 uur gingen we met de taxi naar een soort van hangplek/café waar iedereen van te voren gaat zitten kletsen en drinken en daarna gingen we in de rij staan. Echt elke discotheek heeft hier een hele lange rij van te voren. En natuurlijk weer twee rijen, een voor de jongens en een voor de meisjes. Ik blijf het apart vinden. Nou, ik had geen document, maar ik zei Holandesa en iets in het engels en ik kon weer doorlopen. Maar helaas kwam een vriendin niet binnen, ook niet na 2x proberen dus toen ging de helft van het groepje voor de sociaalheid ook maar naar huis. Dus toen waren we nog maar met zijn 3en over. Maar het was wel heel gezellig. Hier hadden ze iets meer dezelfde muziek als in Nederland en meer mensen van mijn leeftijd. Hier kwam ik ook weer mensen van mijn klas tegen en daar heb ik ook nog een deel van de avond mee gedanst. Want ja, je kunt hier wel zeggen; daar heb ik ook nog even bij gestaan, maar dat klopt eigenlijk helemaal niet. Want je praat niet echt, er wordt alleen maar gedanst!

Zondag gingen mijn gastouders en Mora en ik naar vrienden van hun. Daar heb ik mijn eerste echte asado gegeten. Eigenlijk is het gewoon een barbeque maar dan met grote stukken vlees. Maar het was wel heel lekker. En daarna ben ik met Mora en een vriendinnetje nog terere, koude mate, gaan drinken in het park en natuurlijk weer een ijsje eten haha! Toen thuis heb ik meer dan een uur met Anke geskyped! Superleuk!

Maandag ben ik gewoon naar school geweest en na school weer naar mijn spaanse les en even met mijn coordinator gepraat. Ja, ik denk dat ik een beetje verslaafd raak aan skype, want daarna heb ik vet lang met Lisanne geskyped. Maar het is gewoon echt een topuitvinding!

Woensdag naar school en even naar het centrum geweest met Mia en haar vriend en ´s avonds uit eten met Oma en een oom en neefje in een superleuk restaurant. Heel kleurrijk en allemaal antieke foto´s en heel veel lampen. Ik kan het een beetje moeilijk uitleggen, maar je moet het op de foto´s zien. Daar lekker gegeten, want het was voor de verjaardag van oma. Toen was ik echt doodop dus daarna ben ik snel gaan slapen. En de volgende dag was ik ziek... Tot vandaag, vandaag is de eerste dag dat het weer ietsje beter gaat. Dus dat waren al mijn belevenissen.. Slapend in mijn bed maak je niet zoveel mee. Maar het gaat weer ietsje beter, en morgen waarschijnlijk nog meer en maandag ben ik hopelijk weer beter en dan kan ik weer mijn verjaardag vieren!

Nou deze blog is ook alweer supersuperlang geworden en ik geloof dat ik er al twee uur over zit te doen, dus het is wel weer tijd om op te houden. In ieder geval weten jullie nu weer hoe het ervoor staat. De foto´s komen een andere keer..

Heel veel liefs, Jenske!

Mariano Martinez en other stories!

Hallooo!

En dan nu het beloofde verhaal!

Ik was gebleven bij dinsdag 23 augustus.. Toen moesten we weer naar school na mijn hele lange weekend, helaas. Op school vermaak ik me tegenwoordig steeds beter, zoals jullie al kunnen zien bij mijn foto´s wordt er aardig wat af getekend, want ja, wat moet je anders als je de lessen niet kan volgen?? Maar ik luister ook muziek en ik klets wat, voor zover ik wat kan produceren in het spaans en ik mijn kletsgenoot kan verstaan. Maar ik moet zeggen het gaat al steeds beter! Als iemand de zin 3x herhaald kan ik wel bedenken wat hij bedoeld haha en ik kan steeds meer zeggen. Laatst liep ik na school met Rocio naar huis en ineens kwamen er toch een hoop woorden achter elkaar uit. Ik schrok er zelf van. Het was vast niet helemaal correct, maar toch! Ik had toch zomaar een zin geproduceerd die langer was dan 3 woorden! Maar na school kreeg ik ook nog spontaan een cadeautje van een vriendin van Veronica, nog voor Dia de Niño. En daarna ging ik met Veronica naar de office van WEP om weer met Marco, mijn coordinator, te praten. En de terugweg ben ik toch zomaar zelf met de bus gegaan! Want vanaf mijn huis is het ongeveer 40 minuten met de bus naar het centrum, waar ook de office is. Gelukkig is het maar een bus en als iemand mij verteld waar ik in moet stappen kan ik helemaal zelf naar huis komen! Het uitstappen is altijd nog wel lastig, want als je niet op het knopje drukt of tegen de chauffeur zegt dat je er uit wil, dan racet die gewoon je halte voorbij! Dus ik moet heeeeeel goed opletten wanneer mijn halte er aan komt, maar ik begin het al te herkennen. Al had ik wel mijn halte gemist haha, maar gewoon de volgende halte er uit en dan twee straten teruglopen. Zo moeilijk is het niet. Want kijk, Rosario is echt een heel erg makkelijke stad. Als je een plattegrond wil maken pak je een ruitjesblaadje en daar zet je de straatnamen op en dan ben je klaar! Het zijn namelijk alleen maar vierkanten. Ze tellen hier ook alles in blokken en de bus stopt gewoon elke twee blokken. Maar ik was dus ontzettend blij dat ik een keer zelfstandig iets kon doen en dat het me nog gelukt was ook om helemaal zelf naar huis te komen! Ja, ik ben hier ineens weer blij met de kleinste dingen, zoals dat ik zelf naar de supermarkt kan om iets te gaan kopen. Want ten eerste weet ik de weg nog niet zo goed, ten tweede is het hier gevaarlijk om in je eentje over straat te lopen (ongeveer iedereen heeft me al wel gewaarschuwd), en ten derde moet ik me ook nog verstaanbaar maken in het Spaans. Al weten ze hier in het buurtsupertje al dat ik de intercambio ben en iedereen neemt hier toch overal rustig de tijd voor, dus als ik vet lang over een woord moet nadenken valt dat niet eens zo op. En superleuk, de laatste keer dat ik iets ging halen daar zei de mevrouw achter de kassa al dat mijn spaans een stuk beter was! Jaja, i´m improving! Maar ik denk ook niet meer na over wat ik zeg in het spaans en of het wel goed is of niet, ik gooi gewoon elk woord er uit dat in me opkomt, net zo lang tot degene het begrijpt.

Donderdag hoefde ik ook niet naar school, ik ben alweer vergeten waarom.. Maar ze geven hier echt om de raarste redenen vrij.. Net zoals ze echt rare feestdagen hebben, ik zag laatst ergens staan: Dia de arból. Een arból is een boom! Maar toen had ik donderdag dus tijd om eens uit te vinden hoe het zit met post opsturen, want post is hier helemaal niet gebruikelijk.. Zelfs niet binnen Argentinie. Maar ik heb alles op de bus gedaan en als het goed is is het er binnen 15 dagen. Daarna ging ik met Veronica nog even boodschappen doen in een klein supermarktje in de buurt. Want je hebt hier van die hele kleine supermarktjes waar je je grote boodschappen gaat doen, en als je even iets kleins nodig hebt ga je naar een superklein avondwinkeltje aan het einde van de straat. Maar in die minimercado was ook iedereen weer super nieuwsgierig naar wie ik dan wel niet was. Dat is toch supergrappig! Komt er ineens een vakkenvuller op je af om te vragen: What is your name? Want dat was het enige wat hij wist in het Engels haha! En dan sta je bij de kassa en dan denk je dat die kassamevrouw tegen je gaat zeggen hoeveel het kost, maar nee, ze zegt: wat een mooie ogen heb jij!

Nou vrijdag weer een hoop nieuwe ervaringen, want ik had mijn eerste tennisles! Ik heb me ingeschreven op de club en nu heb ik elke dinsdag en vrijdag tennisles. Ik zit in een superleuk groepje met nog 5 andere meisjes. Ik ben het wel echt verleerd merk ik, maar dat maakte niet zo veel uit. & Ik kon nog best wel begrijpen wat we moesten doen! De tijd vloog voorbij en ik vond het wel jammer dat het al zo snel weer afgelopen was. Het was echt superleuk om weer te tennissen. Daarna ben ik nog bij Pamela gaan kijken, want die had nog volleybaltraining en dat is toch op dezelfde club. En Pitu, een vriend, zit daar ook altijd te kijken en deze keer had hij nog een vriend meegenomen en die kon best goed Engels, dus ik heb me niet verveeld. Toen de volleybaltraining was afgelopen moesten we heel snel naar huis, eten en omkleden, want daarna ging ik voor de eerste keer naar de boliche (disco) en dat is toch wel heel anders dan in Nederland! Toen we daar aankwamen stond er echt een hele lange rij voor de poort met bibberende mensjes, want een vest meenemen was niet nodig. Alleen maar onhandig, want waar laat je die? Nou ik had hem graag meegenomen haha, want je moet niet vergeten, het is nog steeds winter en vooral ´s nachts is het dan nog steeds erg koud. Maar nadat we drie soort van controles doorwaren kwamen we bij de echte ingang.. En jahoor, juist ik had weer een probleem met mijn kaartje. Maar een paar keer intercambio roepen doet wonderen en toen mocht ik toch naar binnen. De discotheek was aan de rivier, dus je had een zaal binnen, maar je kon ook naar buiten en daar stonden ook ontzettend veel mensen te dansen. Dus wij hebben eigenlijk de hele avond buiten gestaan, en dansen hier betekend ook echt dansen! Het was een disco voor mensen vanaf 12 jaar, dus er was geen alcohol, maar ze dronken ook niks anders. En kletsen doen ze ook niet echt. Écht alleen maar dansen! Ook de jongens, dat is toch superleuk! Dansen met die heupen, en ik dacht laat ik lekker meedoen, maar dat is echt ontzettend vermoeiend! Rond half 2 was ik echt kapot. Ze hebben hier trouwens wel echt een rare gewoonte, nog onpersoonlijker dan ´laaien´. Een jongen die je helemaal niet kent die pakt je stevig vast en probeert je mee te trekken naar de zijkant. Daar ga je dan iets van tien minuten staan zoenen en de rest van de avond zie je die niet meer terug! Dat is toch raar?! Op school hadden ze al gezegd dat ze hier aan kiss-and-go doen, maar dat je het zo letterlijk moet nemen wist ik niet haha! Gelukkig werden we rond 2 uur weer opgehaald, want ik kon echt niet langer op mijn benen staan. Ik val hier echt elke avond als een blok in slaap, want alles is erg vermoeiend.

Zaterdag gingen we naar een verjaardag van een oom en daarna naar het huis van een tante. Elke keer als we naar de familie gaan worden alle dozen Burako uit de kast getrokken en speelt de hele familie de hele dag dat spel. En aangezien ik die hele dag maar heb gekeken snap ik het nu onderhand ook wel een beetje! Dus volgende keer ben ik ook van de partij!

Zondag heb ik een echte Hollandse appeltaart gebakken. Wel grappig, want Veronica wilde enthousiast helpen.. Ik had opgeschreven dat ik elstarappelen of andere moesappelen nodig had. Maar toen dacht ze dat ze er ook echt appelmoes van moest maken, haha. Toen ik dat door had heb ik snel gezegd dat dat niet moest en toen had ik een soort van halfgekookte appels. Maar ik heb die maar gewoon in de appeltaart gedaan en uiteindelijk was het nog best wel gelukt. En het was het eerste wat ze wél lekker vinden uit Nederland. Want drop vinden ze niks, salmiak vinden ze echt vies en de hagelslag durven ze ook niet aan te raken. Dus ik ga nog wel een keer een perfecte appeltaart voor ze bakken, dan weten ze hoe hij eigenlijk hoort te smaken!

Maandag had ik voor de eerste keer gym op school, want de vorige weken was het niet omdat we vrij hadden of omdat gym niet door ging of nog een andere reden.. Gym wordt ook gegeven op een club, maar dan in de buurt van school. Nou, toen maakte ik me toch weer wat mee. Vriendinnen uit de klas zeiden dat ik wel mee mocht met hun in de auto.. We waren met zijn achten, maar zoals je misschien nog herinnerd van toen we naar de shopping gingen, geen probleem! Ik dacht, er gaan er vast wel weer een aantal in de achterbak, maar toen zag ik die auto! Die had zo´n klein achterbakje waar echt geen mens in past, en dat was dus ook blijkbaar niet de bedoeling. Hoppa, gewoon met zijn 8en in de auto. Voorin twee mensen en achterin 6, gewoon elke plaats dubbel bezetten, dus iedereen had iemand op schoot. Gelukkig was het maar 5 minuutjes ofzo, want het was echt ontzettend warm om met zoveel mensen in zo´n klein autotje te zitten. Met gym hadden we een soort van spel gedaan, lijkt op handbal maar je mag ook met de bal dribbelen. Wel grappig, als je geen zin hebt doe je gewoon niet mee. Als je wilde spelen dan vormde je een team, en de rest van de klas ging zitten kijken of liggen zonnen! Dus elke keer waren er 4 tegen 4 meisjes aan het spelen, en er zaten ongeveer 40 mensen langs de kant. En de jongens waren nergens te bekennen.. Misschien hadden die ergens anders gym, ik weet het niet en ik heb het ook niet gevraagd.

Dinsdag had ik weer tennisles en woensdag had ik weer spaanse les. Daarna heb ik snel tennisschoenen gekocht met Veronica, want tennissen op je vans is niet echt een heel groot succes. En daarna ging ik weer terug naar het instituut waar ik spaanse lessen volg, want mijn lerares had gevraagd of ik als gast in een Engelse les van haar wilde komen. Natuurlijk wil ik dat! Dus toen zat ik ineens als ´almost native english speaker´ in haar klas. Niet dat die klassen zoveel voorstellen, want je zit gewoon in een heel klein lokaaltje met een grote tafel in een klein groepje gezellig te kletsen en af en toe wat engels te leren. Maar toch was het erg gezellig! Het was een groepje van 2 meiden en een oudere vrouw. Superleuk, want ze wilden natuurlijk vanalles weten en ik mocht het in het Engels zeggen. Maar ik ben zo gewend om elk woord wat ik wél weet in het spaans, ook in het spaans te zeggen. Dus het werd een soort mix van Engels en Spaans.. En die meiden nodigden me al meteen uit om ook een keer met hun mee te gaan dansen en vroegen of ik volgende keer weer kwam.

Vandaag ben ik weer naar het centrum gegaan om met Marco te praten, maar ik had eigenlijk niet zo heel veel te vertellen, want ik voel me veel beter! Dus daarna ben ik met mijn echte coordinator naar haar huis gegaan en ze heeft me allemaal foto´s laten zien van haar kinderen en reisjes die ze heeft gemaakt. En daarna gingen we met haar dochter nog wat drinken in een Italiaans café. En toen ben ik weer zelf naar huis gegaan met de bus, helaas weer de goede halte gemist haha! Maar lopen is goed voor me, want ik heb ineens een buikje! Ja dat krijg je van al dat vlees en zoete eten.

Verder heb ik heel erg veel zin in het weekend, want ik heb met Kiki afgesproken. Ik ga morgen na school daarheen en ik blijf daar slapen en zaterdag komt misschien ook nog Lotte naar Rosario. Dus eindelijk weer een keer Nederlands praten en gewoon superleuke dingen doen. Ik hoorde al allemaal plannen om uit te gaan, naar de shopping en de starbucks! Maar wel superleuk om eens te kijken hoe het Kiki vergaat en weer gewoon in mijn eigen taaltje te kunnen zeggen wat ik wil!

Ojeee, en ik ben nog helemaal vergeten dat ik dé ster uit de populairste serie van Rosario heb gezien terwijl mijn hele blog ernaar vernoemd is...(En nee Cecile, ook deze keer heb ik geen argentijnse lover gevonden) De serie heet de unicos en Pamela is er grootse diehardfan van, maar ik vind het maar een prutprogramma. Het lijkt wel een beetje op GTST, zo´n soort serie, maar dan veeeeel en veeeeeel nepper. Er spelen echt mafkezen in, en ze verzinnen de raarste verhalen.. Maar iedereen vind Mariano Martínez ontzettend knap en helemaal fantastisch, én hij kwam naar de discotheek! Dus toen hij uiteindelijk op een balkon tevoorschijn kwam rende iedereen naar binnen om foto´s te maken etc. Ik vind het allemaal niet zo heel bijzonder, maar ik kan toch maar wel zeggen dat ik hem heb gezien!

En dan is het nu tijd om te gaan eten en als ik een beetje geluk heb zijn het weer empanadas! Maar dan wel met kaas en ham, want die met mais en die met tonijn waren niet echt mijn ding haha.

Liefs,

Jenske

Reacties op Nederlandersss!

Holadioss!

Tijd voor een nieuw verhaal en ik ga eerst eens even reageren op iedereen die zo leuk lief aardig is geweest om op mijn verhalen te reageren! Want ik vind dat echt superleuk en ik wil op elk bericht reageren, maar dat kost heel erg veel tijd en van veel mensen heb ik geen mail of facebook of iets.. Dus doe ik het maar even zo, scheelt mij weer tijd en moeite xD

Jackelien; Ik zal binnenkort als ik wat minder te vertellen heb om hele blogpagina´s mee te vullen eens kijken of ik je wat spaans kan leren haha! En die uilentrui die heb ik al minstens een jaar, maar natuurlijk is het een soort van telepatische uitspatting dat wij er ineens nu allemaal een hebben! En ze drinken hier bij elke lunch of avondeten cola, maar ik hou daar niet zo van, dus krijg ik Jugo (je eerste woord spaans!!) oftwel ranja/sap!

Debby; Natuurlijk ben ik meteen als eerste op de hoogte van alle uitgaansgelegenheden en het strand. That zijn natuurlijk the places to be! En het is toch de bedoeling dat ik ga inburgeren. En het spaanse woord voor kakkerlak is me serieus nog van pas gekomen ook, iemand zei het een keer, en ja toen kon ik het verstaan! Cacuracha!

Annemiek; Haha, niet al te optimistisch, ik kan nog geen spaanse verhalen schrijven.. En hoe moeten jullie me dan blijven volgen? Haha, en de vertaalmachine op google werkt niet al te best, geloof mij maar! Is al vaak uitgeprobeerd..

Rieka; Haha, ja die heb ik ook al geleerd! Maar ook ik verwar steeds alles met frans.. Maar wat wel helpt, veel woorden hier lijken op het engels. Dus als ik een woord niet weet probeer ik gewoon het engelse woord en dan met een soort van spaanse uitspraak en het werkt nog ook soms!

Carolien; Ik vind het ook ontzettend leuk om al deze verhalen te schrijven. Ik heb hier echt een nieuwe hobby aan gevonden haha. En ik kan eindelijk een eind in het wilde weg praten, want in het Spaans lukt me dat nog steeds niet haha. En misschien moet ik voortaan maar elke week een verhaal schrijven, ook in Nederland, dan kan je me altijd blijven volgen haha!

Maja; Ja, echt een superwarm welkom, en niet alleen van mijn gezin.. Maar van iedereen hier! Dat is toch fantastisch zo´n cultuur, ik weet niet of iemand in Nederland zo enthousiast ontvangen zou worden..

Yvon; Ik spook hier niks verkeerds uit! Haha, en ik kan jou ook nog steeds in de gaten houden op je facebook hoor! Haha, aan dat schooluniform ben ik nu wel gewend, maar ik vind het wel jammer. Het is wel makkelijk in de ochtend, maar het is wel heel jammer dat je niet gewoon je eigen kleren uit kan kiezen.. Haha, maar bij deze ijssalon hebben ze geen pizzabroodjes met zonder vlees!

Bernd; Ik herinner je echt nog wel hoor, haha! Ik wist alleen niet dat je ook al in dit fantastische land gebivakkeerd hebt en zelfs de mate hebt geproefd. En met heel veel suiker is die inderdaad het allerlekkerst haha!

Emma; Nouu, de vrieskou is echt ernstig hoor. Ze zijn hier gewoon niet gewend aan de kou, dus huizen zijn niet geisoleerd en ze hebben geen verwarming. Maar gelukkig zijn er nu af en toe weer een paar warme dagen tussen! Maarja, ik weet nooit van te voren wanneer die komen, want het weerbericht bekijk ik niet echt, dus dan kom ik er achter dat het vet warm is als ik me lekker dik heb aangekleed met 3 lagen kleding.. En die Spaanse werkboeken zijn niet echt bevorderlijk voor mijn concentratiehaha! Maar het gaat steeds beter en beter! =)

Jackelien; Haha, jouw bijnaam hebben ze inderdaad nog niet bedacht, ook niet bij anderen. Maar ik reageer nu echt op vanalles, Jenske (natuurlijk), Jen, Jens, Eva, Hollandesa, Intercambio en natuurlijk nog altijd op jouw J.J.!

Danique; Superlief, ik kijk ook ontzettend uit naar alle verhalen van jouw mega avontuur! En reken er maar op dat je niet na een half jaar teruggaat als je het zo naar je zin hebt als ik!

Kerstin; Wowieee, dat is wel erg veel gefietst! Maar je hebt wel gelijk, ik kan steeds meer begrijpen en ik mis alles steeds minder! Ik kijk al uit naar een vakantie in Spanje waarbij ik kan verstaan wat ze allemaal over ons roddelen haha!

Hilde; Haha, ik vind het gewoon heel erg leuk om hele lange verhalen te schrijven. Maar ik volg ook al jouw belevenissen hoor! In het begin snapte ik echt niet waarom je naar Amerika zou willen als je de keuze hebt uit zoveel landen, maar door jouw verhalen begin ik dat steeds beter te begrijpen. Amerika is ook gewoon een topland!

Maaike; Reken maar dat er meer verhalen komen, ik vind het superleuk om ze te schrijven! En die empanadas zijn inderdaad overheerlijk (als er kaas/ham in zit, ik hou gewoon niet van tonijn en mais hah)

Klaske; haha, de lessen zijn echt heel erg anders en veel puinhopiger ja! Maar dat vind ik niet zo erg, want dan vinden ze het niet erg dat ik de hele dag teken en muziek luister en klets, en ik kan elke 10 minuten van plaats wisselen om weer met iemand anders te kletsen haha! No problemo! Argentijnen zijn echt heel hartelijke mensen!

Bram; Ik heb ook een top camera! Maar ik durf hem niet altijd mee te nemen, want ze hebben me hier al heel vaak gewaarschuwd dat dat gevaarlijk is, omdat er overal ´stealers´ rondlopen! En ik ben heel erg benieuwd naar jullie foto´s en verhalen en films natuurlijk uit Londeeen!

Ari en Tine Marleen; Ja, ik verveel me zeker niet, genoeg te doen, maar dat weerhoudt me er niet van om meer verhalen te schrijven! En de mensen hier zijn allemaal zo super, iedereen is er voor mij als ik het moeilijk heb.

Bettine; Dankjewel, zoals ik al had gezegd, ik vind het ook superleuk om die verhalen te schrijven!

Luc; Nou, ik zit iets naar links/boven van Buenos Aires, het warmste deel van Argentinie denk ik. Maar in de winter is het gewoon ook koud in Argentinie, maar de lente komt er bijna aan! En superleuk dat je nog aan mij denkt, oude klasgenoot! xD

Oma Bas; Ik geniet zeker! Haha, ja 1 is genoeg, maar overdag wordt je ook spontaan omhelsd, geknuffeld en gekust! Lief toch?!

Jens, Alice, Lisanne, Tim, Joelle en Eline; Nou, deze schoolhond is dan niet aan te raden, want die stinkt echt een uur in de wind haha! Maar het is wel heel gezellig en ze mag ook gewoon in de klas blijven tijdens de lessen enzo! En in de discotheek liep er ineens ook een hond rond die verdacht veel op Alfonsina leek ..?!

Marleen; Bonjourno zeggen ze hier niet haha. Is dat niet Italiaans? En dat dansen is een top idee, want het is echt veel gezelliger als alle jongens ook gewoon meedansen !

Cecile;Haha, hier kijken ze je echt raar aan als je verteld dat je werkt. Maar ik heb het ze uitgelegd en nu weten ze het een beetje haha. Maar beter toch dat het nog steeds zo´n chaos is, heb je extra lang werk, dus extra veel geld! Haha, en ik zie wel dat het niveau nog niet echt gestegen is xD. Maar ik blijf schrijven, zodat jij Saskia op de hoogte kunt blijven houden! En ik heb nog niet echt een geschikte argentijn gevonden, maar als het zover is laat ik het je meteen weten!

Ineke; soy muy bien! Ik weet niet wat blauwe maandag is haha, maar het spaanse begrijp ik wel!

Omalien; er wordt wel engels gegeven, maar om de een of andere reden steken ze daar niet zo veel van op. Maar gelukkig spreekt iedereen vloeiend spaans haha, want daarvoor ben ik toch hier.. En het gaat al beter en beter!

Ojeeee, nu moet ik rennen, want ik heb tennisles! Ik ga zo snel mogelijk weer een écht verhaal schrijven, want ik maak nog elke dag weer nieuwe dingen mee! Maar de foto´s hebben jullie alvast.
Heelveeliefs en besos. Jenske!

Love is everything you need

Hola!

Ik zie dat het al ontzettend lang geleden is dat ik geschreven heb en dat ik een heleboel te vertellen heb! Dus laat ik maar bij het begin beginnen;

Woensdag 10 augustus kwam Graciela langs. Graciela is mijn coordinator hier, waar je alles mee kunt bespreken enzo. Alleen Graciela kan nog niet zo heel goed Engels, en omdat ik toch wel wat dingen kwijt wilde had ze voor mij geregeld dat ik met Marco van WEP (de organisatie in Argentinie) kon praten, want hij spreek wel beter engels. Het was wel fijn om even in het Engels uit te kunnen leggen wat mij dwars zat en waar ik het moeilijk mee had. En hij is supersuperlief, want daarna belde hij elke dag of smste hoe ik me voelde en of ik weer wilde praten etc. Dus nu heb ik twee coordinators haha.

De zaterdag daarna ben ik weer naar de Pastoral geweest en daarna gingen we met zijn allen pizza eten bij Fini (een meisje uit mijn klas). Eerst gingen we pizza bestellen en naar de supermarkt om drinken in te slaan. En daarna gingen we op weg naar de ijssalon om ijs te halen! En echt, die ijssalons moeten ze in Nederland ook heeeeeel gauw aanschaffen, want je kunt een kwart liter / kilo (?) ijs bestellen met allemaal verschillende smaken voor 8 pesos, dat is minder dan 2 euro! En supersuperlekker ijs! En die zit 10 meter van mijn school! Oeeeh, ik weet wel waar ik voortaan elke dag na school te vinden ben. Dat ijs krijg je in een piepschuimen bakje, dus dat hadden we meegenomen naar Fini´s huis en ondertussen gingen we even muziek uitwisselen. Zij gingen mij Reggeaton en Cumbia en alle andere muziek laten horen die ze hier in de disco en overal draaien en ik ging ze even het lied van Brabant laten luisteren! Op youtube had ik een filmpje gevonden met de lyrics en toen ze dat probeerden mee te zingen lag ik echt helemaal dubbel. Nu begrijp ik pas wat Nederlands voor een lastige rare taal is voor buitenlanders. Daarna gingen we onze eigen disco maken in de binnenplaats van dat huis, zo leuk! Met zaklampen knipperen en de muziek lekker hard door het raam naar buiten en dansen. En het maakt geen bal uit hoe! De mensen hier zijn zo leuk, het gaat hier veel meer om je innerlijk! Kleding; maakt niks uit. Knap of lelijk, veel of weinig puisten; maakt ook niet uit. Dat was echt leuk, we hadden onze eigen minidisco! En daarna gingen we proberen om een menselijke piramide te maken en ík mocht bovenop haha. Ook hadden ze een film gehuurd, dus toen gingen we met zijn griezelen met de film Insideous. De film in het engels met spaanse ondertiteling, zodat iedereen het kon volgen haha.

Zondag gingen Pamela, Flor, Ani en Milu naar La Florida. Dit is de boulevard/het strand aan de rivier. Dit is superdichtbij mijn huis en als het mooi weer is zit het helemaal vol met mensen. Iedereen gaat dan naar buiten en mate drinken, net als wij. Dat is echt een toptop gewoonte van de mensen hier, gewoon lekker buiten zitten, kletsen, mate drinken en koekjes eten! Supergezellig! Daarna hebben we in ons huis warme melk gedronken en uno gespeeld. Want dat begrijp ik tenminste ook. Ze hebben hier namelijk als kaarten vooral Argentijnse kaarten. Nederlandse kaarten kennen ze wel, die noemen ze pokerkaarten , maar die hebben ze veel minder. En het populairste spel met die rare kaarten is Truco en dat is zo ontzettend ingewikkeld, echt gewoon niet te begrijpen! Ook hebben ze een soort van rummicub, maar dan ook met ontzettend ingewikkelde regels waardoor ik ook steeds de verliezer ben haha. Maar wel hebben ze hier het spel ching (met die rare kaarten), wat erg veel lijkt op zenuwen, en dat speel ik nu bijna elke dag! Ik word er al aardig goed in =). Verder heb ik die avond Rocío (mijn gastzusje) eens wat Nederlands geleerd. Echt bijna de helft van de namen in Nederland kreeg ze niet uitgesproken, vooral Ingeborg is erg lastig! Ook heb ik het alfabet voor haar opgeschreven en alle andere klanken zoals de sch haha. Dus nu hoor ik de hele dag srr/sgg/sgr haha. Erg moeilijk dus! Maar voor mij ontzettend grappig, dan ben ik eens degene die kan lachen om hoe ze nederlands uitspreken.. In plaats van dat ik denk dat ik eindelijk een fatsoenlijke spaanse zin produceer en dat ik dan toch weer iets heel grappigs zeg.

Maandag hoefden we niet naar school, ik heb niet echt begrepen waarom. Maar dat maakt ook niet uit, een dagje vrij is een dagje feest! Dus ik kon lekker uitslapen, want elke dag om half 7 opstaan is niet echt een pretje. Verder de hele dag niet zo heel veel gedaan en toen had ik ´s middags mijn eerste Spaanse les! Daar ben ik echt heel erg blij mee, want die lessen heb ik wel echt nodig. En het is misschien 100 meter van mijn huis dus ik kan er lekker zelf heen! Want ik mis wel mijn fietsje, waarmee ik overal kom! Hier moet alles met de collectivo (bus) of met de auto. Maar de lerares is heel erg aardig en kan heel goed Engels, dus eindelijk hoef ik niet mijn Engels te verslechteren zodat ze begrijpen wat ik bedoel.

Dinsdag was de enige dag in deze week dat ik naar school ben geweest! Echt lekker zo´n weekje, al is school niet echt heel lastig voor mij. Ik hoef niet mee te doen met de lessen, want het is allemaal in het Spaans en best wel lastig. Ik ben er zegmaar net achter welke vakken ik de hele week volg. Namelijk een heleboel economie, want ik zit op een economische school. Ik denk dat ik maar het hele jaar vol blijf houden dat ik het niet begrijp omdat het in het spaans is, want economie was nou niet echt mijn favoriete vak! Toen dinsdagavond was het tijd om mijn tas in te pakken voor de trip waar de klas al heel erg lang naar uitkeek! Wat ik er van kon maken was; dat we twee dagen ergens naar een plek op een halfuurtje van Rosario rijden zouden gaan, waar we veel gingen praten over God en onszelf én we zouden slapen in een bed, niet in een tent of weet ik wat. Nou, het was echt super, en dat kamp was ook de reden van mijn titel.

Woensdagochtend kwam iedereen uit het derde jaar aangesjouwd op school met allemaal tassen, slaapzakken en weet ik wat allemaal. Dat werd allemaal in twee bussen geladen, samen met een heleboel voedsel voor twee dagen. Die bussen hier zijn echt een stuk beter dan in Nederland! Vet veel ruimte en de stoel kan heel ver naar achter en is superzacht! (Wessel xD) Ook zit er een voetenbankding onder heel je been , dus dat was een comfortabel ritje en heel gezellig, want iedereen was helemaal hyper omdat ze er zo´n zin in hadden. We kwamen aan bij een gebouw, geen idee waar het normaal gesproken voor dient, met allemaal slaapzalen, mét bedden! Nou de matrassen werden meteen alle kanten op gesleept (trap op, trap af) en de bedden bij elkaar geschoven etc. Ik heb maar gewoon ergens mijn tassen op gedumpt en ben toen naar buiten gegaan, want het was superlekker weer! Eindelijk konden die 3 truien uit en kon je gewoon in je t-shirtje buiten zitten. Buiten ging iedereen gewoon lekker kletsen, volleyballen, liedjes zingen met gitaar (<3), Truco spelen en mate drinken. Ik heb in alle tijd die ik in Argentinie ben nog nooit zoveel mate/terere gedronken als in deze twee dagen. (Terere is de koude versie van mate, maar dan met fruitsap) Elke keer als we vrije tijd hadden werden alle thermoskannen en matepotjes tevoorschijn getoverd. Maar ook tijdens de gezamenlijke activiteiten. We hadden steeds een soort van mis met iedereen, waarbij iemand een heel verhaal vertelde. Ik kon er niet zo heel veel van volgen, maar dat was niet erg. Echt superleuk, elke keer begonnen ze zo´n mis met een liedje op acoustische gitaar en eindigde ermee. Daarna ging je met je eigen groepje van 7 leerlingen en een begeleider over vanalles praten. Die begeleiders waren ook gewoon jonge mensen van rond de 20 en superaardig en gezellig. Mijn groepje was met Pamela (gastzus), Pablo (vertaler) en nog 4 andere mensen van school, en onze begeleider was Sofi. Een superleuk groepje! Dan gingen we buiten ergens zitten en praten over vanalles, waar ik meestal ook niet zoveel van begreep en natuurlijk mate drinken! Het ging over je relatie met God (maar ik wist niet wat ik daar over moest vertellen, want ik geloof niet echt in God denk ik), je relatie met je familie en over wat je zou willen veranderen aan jezelf. Dat herhaalde zich ongeveer 3 of 4 keer die dag en tussendoor hadden we steeds vrije tijd. Nou daar werd ik af en toe wel helemaal gek van, want ik was echt een ´persona famosa´! Iedereen wilde met mij praten en op de foto, want een Nederlander is wel echt bijzonder haha! Maar wel superleuk, want je hebt geen tijd om heimwee te krijgen of je alleen te voelen en je voelt je heel snel thuis omdat iedereen zo superaardig is! Het eten was ook een hele beleving, want elke keer als het tijd was om te gaan eten begon iedereen met zijn bestek en handen en van alles te trommelen op tafel en van die liedjes te zingen. Het was echt een kabaal van jewelste en in Nederland zouden alle leraren gillend wegrennen, maar hier begonnen die nog 3x zo hard mee toe doen en mee fluiten op een fluitje! Echt supergrappig, maar wel jammer dat ik niet mee kon doen, want ik kende al die liedjes en teksten niet. Ik had het eigenlijk moeten filmen, haha. Toen ´s avonds werd ons groepje weer bij elkaar geroepen en toen moesten we een voor een een soort van heilig kamertje binnen, waar we in een rijtje op matrassen moesten gaan zitten. Dat was echt een supermooie ervaring en ook al geloof ik dan niet in God, ik was echt blij dat ik dat mocht meemaken, want dat was iets wat ik waarschijnlijk van mijn leven nooit meer meemaak! Het kamertje werd verlicht met kaarsjes en we zaten allemaal richting een altaar met foto´s en kaarsjes, er speelde ook van die mooie, rustige muziek. Toen gingen ze iets voorlezen en daarna gingen zij bij iedereen apart langs. Dan raakte Sofi, een man en een vrouw je aan en ging iemand met zijn voorhoofd tegen je rug aan zitten en dan lazen ze een stukje voor. Gelukkig vertaalde Pablo toen voor mij en wat ze zeiden was ongeveer; God heeft jouw leven al bedacht voordat je hier op aarde kwam en dat God er altijd voor je is. Het klinkt nu misschien heel raar, maar het was zo ontzettend mooi! De sfeer die in dat kamertje hing was super! Ook iedereen moest huilen nadat ze dat hadden gehad, en toen kreeg ik het ook even moeilijk, maar ik werd meteen van alle kanten geknuffeld en iedereen was zo ontzettend lief! Het was zo´n ontzettend mooi intiem moment en ik ben echt heel erg blij dat ik dat mee mocht maken, dat ik met alles gewoon mee mocht doen terwijl ik helemaal geen geloof heb. Daarna ben ik gaan slapen, want ik was echt doodop! De volgende dag moesten we met ons groepje een soort evaluatieformulier invullen en een brief schrijven aan God. En ik heb dat ook gedaan omdat ik toch kwijt wilde hoe fantastisch ik alles vond! Toen hadden we weer een soort van mis in de aula, maar deze keer was het veel specialer, want elk groepje kreeg een kaars en alle lampen waren uit en het was dus bijna donker. Toen ging de leiding een soort van toneelstukje opvoeren over alle verleidingen van het moderne leven, en ik kon het begrijpen, want het was zonder tekst! Ook hier werden sommige emotioneel van, maar de sfeer was zo super, iedereen troostte elkaar en voelde zich verbonden met God en met elkaar! De mensen hier zijn zo ontzettend fantastisch en superlief! De rest van de dag hadden we vrije tijd en af en toe weer een mis in die zaal tot het tijd was om onze spullen weer in te pakken.. Toen werden we voor de laatste keer bijeengeroepen met ons groepje. Iedereen kreeg een envelop met zijn naam er op en daar zaten allemaal brieven in van vrienden en familie. En ook voor mij waren er een aantal brieven, wat ik nooit had verwacht! Veronica en Rocio hadden iets geschreven voor mij en Annemarieke (een meisje wat 2 jaar geleden op deze school een jaar high school heeft gedaan en op dat moment in Argentinie was om vrienden op te zoeken) had voor mij wat geschreven! Sofi had ook nog een brief voor mij in het Nederlands! Want Annemariek had voorgeschreven hoe het in het Nederlands was. Dat vond ik echt super, ik kon eindelijk weer iets gewoon begrijpen zonder er over na te hoeven denken en de brieven waren ontzettend lief! Ook dit was weer een moment waarop iedereen in tranen uitbarstte, maar ook nu was iedereen er weer voor elkaar. Daarna was het toch echt tijd om alles weer in de bussen te laden en terug te gaan. Het heeft echt de band met mijn klasgenoten versterkt en ik ben er ook meer over mezelf door gaan nadenken. Al met al een erg emotioneel, maar fantastisch kamp! All you need is love, ook al zit je in een vreemd huis met een andere taal en alleen maar nieuwe mensen.. Maakt allemaal niet uit, zolang er maar liefde is! =)

Vrijdag hoefde ik niet naar school, omdat ik echt kapot was en ik mocht lekker uitslapen. ´s Avonds ben ik met Pamela naar de club gegaan om mij in te schrijven voor tennis, dus vanaf nu kan ik al die kilos van het ongezonde eten er weer een beetje afsporten! Zaterdag zijn we de hele dag bij familie geweest en hebben we gegeten, tv gekeken en Buraku (soort rummicub) gespeeld, ook al begreep ik het niet echt. Gisteren ben ik met Rocio weer naar La Florida gelopen om mate te drinken en koekjes te eten. Die kun je hier echt de hele dag door eten, lekker! Namelijk als ontbijt; geen probleem, bij het mate drinken; altijd!, rond 6 uur is het tijd voor warme melk/chocomel/thee en natuurlijk mét koekjes! Daarna teruggelopen via de ijssalon en weer zo´n overheerlijke ijs gegeten! Wat een top leven hebben ze hier toch , haha. En ´s avonds kwam er weer familie langs en we gingen samen eten. En ook pizza eten ze hier de hele week, want vrijdag is vaste pizzadag in mijn gezin. Van die heerlijke zelfgemaakte pizza´s, zaterdag bij de familie gingen we eten bestellen en toen werd er ook weer pizza gegeten (ik had maar empanadas besteld) en zondag toen de familie bij ons was werd er weer pizza gemaakt! Dus wessel; jij zou je hier prima vermaken! Na het eten gingen de volwassenen weer burako spelen, en Rocio en Tommy (neefje) en ik hielden een kussengevecht! En vandaag hoefde ik weer niet naar school! Gisteren was namelijk de dag van het kind, en dan zijn de dag daarna alle winkels dicht en gaat niemand naar school of naar het werk.

Nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte van al mijn belevenissen hierzo! En laat allemaal een reactie achter, want het echt superleuk om die te lezen. Dan weet ik dat jullie in Nederland ook nog een beetje aan mij denken =)

Liefs en muchos besos,

Jenske

Ps. Als je inzoomt op het kaartje bij mijn verhaal dan kun je zien waar ik woon

Spaanse verwarring, kerkgenootschappen en een hoop voedsel!

Hallo Luitjes aan de andere kant van de wereld!

Ik vind het echt supersupersuperleuk om al jullie reacties te lezen, dus dat moeten jullie vooral blijven doen! En dan zal ik nu voor jullie weer eens een nieuw verhaal posten. Ik was gebleven bij de verjaardag van tante, en dat was aardig gezellig. Hoppa, er passen best 20 mensen in een woonkamer van 3 bij 6 meter. Absoluut geen probleem! Maar het was wel heel gezellig. Leuke familie, en de vriend van een nicht had een aantal jaar in de USA gewoond dus ik had ook nog iemand om mee te converseren.

De dag daarna weer naar school en na school maar meteen een uniform voor mij gekocht. Ik geloof dat ik er eindelijk een beetje achter ben hoe het uniform in elkaar zit. Voor de meisjes is het een witte mallot en een grijs rokje, daarop een witte polo en daar over heen een blauwe trui of vest. En natuurlijk van die schitterende zwarte schoentjes. En voor jongens een grijze broek en die polo en een blauw vest of trui, én natuurlijk ook die schoentjes. En voor gym heb je een blauwe of zwarte broek, maar die heeft dus iedereen de hele week aan omdat het zo koud is. (Me too!) Ik zet meteen de foto´s er ook op, dus daar kun je alles bewonderen! Maar ik heb dus een witte mallot en een blauwe broek en een vest gekocht, want Pame en Ro (afkortingen van Pamela en Rocio, mijn gastzusjes) hadden nog wel een rokje voor mij. En ja, ze korten hier alle namen af, iedereen heeft een ´nickname´. Zo ben ik nu dus Jen. Want Jenske is toch echt heeeeeel erg lastig uit te spreken hier. Maar dat is wel lastig, want ik merk soms niet dat ze mij roepen, omdat ik het niet herken als mijn naam. En Antonio, mijn gastvader, die noemt me helemaal anders, namelijk Eva (op zijn argentijns uitgesproken: Eba) want die krijgt mijn hele naam niet uitgesproken.

Verder is het eindelijk niet meer zo vrieskoud! In het begin van vorige week was het nog wel koud, maar aan het einde werd het warmer, zodat je met een laag kleding en je winterjas het buiten kon overleven. Op school ben ik al een beetje gewend, ik ben nu al bijna twee weken naar school geweest. Het is elke dag om half 7 opstaan en om 7 uur lopen naar de bushalte. Op school begint de dag altijd met iedereen een kus geven en dan blijft iedereen nog een halfuur kletsen voordat de leraar echt met de les begint. Van de meeste lessen kan ik nu het onderwerp wel een beetje begrijpen, waardoor ik er ook achter ben gekomen dat ik op een economische school zit. HELP! Ik mag dan wel goed zijn in economie en wiskunde, dat betekend niet dat ik het ook leuk vindt, en dat ik het ook snap in het Spaans. Bij een vak moeten ze de hele tijd zo´n megalange formule die lijkt op 3xkwadraat keer 5xtotdemacht6 etc etc delen door nog zo´n formule ofzo iets..? Ik denk dat ik het hele jaar vol blijf houden dat ik het niet begrijp in het spaans haha. Ook is de school best wel gelovig, want sommige leraren beginnen de les met een gebedje, en van een lerares kreeg ik superlief een gebedje over dat ze hoopte dat ik snel vrienden maak en zo. En ik ga binnenkort waarschijnlijk mee op een tweedaags kamp of iets dergelijks, wat ook weer te maken heeft met het geloof, met mijn klas. Maar ik doe zeg gewoon op alles ja, en ze zeiden dat het ook al goed was om mee te gaan omdat het de sfeer in de klas heel goed maakt. Dus daar ga ik mij morgen ook voor inschrijven. Ook is iedereen superlief in de klas, iedereen wil van alles weten, ook mijn muzieksmaak. Dus ik heb dat al een aantal keer verteld, maar helaas kon ik de muziek niet laten horen want mijn Mp3 is gecrashd.. :(. Maar ik had wel een aantal namen opgeschreven, want ze spreken hier alles zó anders uit, Amie Binegouse bijvoorbeeld, en dan moet je maar raden dat ze het over Amy Winehouse hebben. Maar de volgende dag kwam Leandro, een jongen uit mijn klas naar mij toe, had hij voor mij een aantal liedjes van Kane gedownload! Superlief! Dus ik helemaal gelukkig en aan iedereen laten luisteren en sommige vonden de muziek wel goed! =) Woensdag of donderdag? hadden we Engels, waar ik me al de hele week op zat te verheugen, want dan kon ik eindelijk weer eens een heel gesprek voeren zonder over elk woord na te hoeven denken. En het was heel leuk, want we gingen in een kring zitten en iedereen mocht een vraag aan mij stellen en de lerares vertaalde alles. Dus ze hebben mij wel 5x gevraagd of ik een vriendje had en of ik van dansen in de discotheek hield. En toen ik zei dat ik geen vriendje had, gingen ze me meteen in de pauze alle jongens van de school laten zien haha! Maar ik heb nog geen échte hunk kunnen ontdekken.. helaas . xD Ze denken trouwens nu wel dat ik een talenwonder ben.. Hier is het al knap als je een beetje engels kunt, want bijna niemand spreekt iets anders dan Spaans en het kleine beetje engels dat ze van school opsteken. Met geschiedenis gingen we een film kijken (la Ola, oftewel die Welle) omdat ze een project doen over de 2e wereldoorlog. Geen idee waarom ze dan die film kijken, maargoed. En iedereen had al aan de lerares gevraagd of de film in het Engels was met spaanse ondertiteling zodat ik hem ook kon volgen en de lerares zei van Ja. Dus ik ook blij, bleek het Duits te zijn haha. Ze horen daar echt geen verschil tussen haha. Maar ik kon de film wel een beetje volgen, dus denken ze dat ik vloeiend Duits kan. En omdat ik op school Frans heb gevolgd denken ze dat ik dat ook al goed spreek, dus ik mocht ze Franse lessen geven. Maar ik kwam echt niet verder dan Oui, Non en Comman tu t´appele. Ik kon alleen nog maar Spaans bedenken. Gelukkig helpen ze me wel met mijn Spaans, want tijdens de lessen verveel ik me nog wel eens als ik het niet kan volgen. Dan ga ik maar tekenen, of alle woorden die ik kan bedenken vragen en opschrijven in het spaans. Jaja, het spaans gaat met de dag ietsje beter. Gelukkig heb ik met mijn coordinator ook afgesproken dat ik binnenkort privéles krijg, want dat heb ik toch echt wel nodig. Ik had namelijk laatst een beetje last van spraakverwarring namelijk; Ik had dorst en ik zocht een glas maar ik wist niet waar die stonden in de keuken. Dus ik vroeg, dónde esta un boca? Ze begreep het niet helemaal dus ik deed met mijn hand alsof ik iets dronk. Maar wat ik dus even verkeerd had bedacht, is dat boca mond betekend, en baso is glas. Maarja, dat had ik nog niet door.. En Ro keek mij heel raar aan, wat bleek; zij verstond Wodka haha! Ze dacht dat ik graag wodka wilde drinken. Wodka / boca .. hmm, lijkt wel op elkaar ja. Dus ik vergeet waarschijnlijk nooit meer dat boca mond betekend, ipv glas!

Vrijdag avond ben ik met Pame mee gegaan naar de Club. Dat is het sportpark in onze buurt. Dat is heel erg anders dan in Nederland. Je betaalt gewoon per maand een bepaald bedrag, en dan kan je een sport kiezen en gaan doen. Al die sporten zitten daar bij elkaar, en het zag er super gezellig uit! Een helehoop barbeques op een rij met nog meer picknicktafels er om heen en er lopen allemaal mensen rond in verschillende sportoutfits. Ik heb wel zin in de zomer als iedereen daar lekker aan het barbequeen is, ik zag het al helemaal voor me! Ik ben nog aan het bedenken welke sport ik hier wil gaan doen, maar ik wil wel gaan sporten. Ze eten hier aardig ongezond (weinig groente, heeeeeeel veel vlees), dus ik moet wel zorgen dat ik niet met 100 kilo extra terug kom naar Nederland.

Gelukkig kan Veronica, mijn gastmoeder, heel erg lekker koken! Ze is de hele dag bezig met taarten en koekjes te bakken. Dat ziet er altijd zo lekker uit! En de maaltijden die ze gewoon voor ons kookt zijn ook superlekker. Laatst gingen we empanadas eten, dat is echt argentijns eten. het zijn een soort dubbelgevouwen bladerdeeghapjes met vlees of groente er in. En omdat ik mij een beetje verveelde vroeg ze me of ik wilde helpen, Natuurlijk wil ik dat! Dus legde ze me eventjes de tactiek uit, maar het was nog moeilijker dan ik dacht. Maar ze waren wel overheerlijk!Oja, en ze bakt ook de hele dag pizzabodems, en de hele week zat ik al verlekkerd te kijken naar die pizzas, maar net toen we pizza zouden gaan eten het eerste weekend, gingen we met de klas uit eten in de Shopping, het winkelcentrum. Maar gelukkig heb ik ze ondertussen al uitgeprobeerd, en ook die waren overheerlijk!

Dit weekend zijn we zaterdag met ons gezin en het gezin van een vriendin van Veronica naar het park gegaan, want het was echt mooi weer! Daar hebben we lekker koekjes gegeten, gedronken en gevolleybalt, in ons t-shirt! En zaterdag avond ben ik meegeweest naar de pastoral. Dan komen alle jongeren bijeen in de kerk en dan houden ze een bijeenkomst en iedereen neemt lekkere zelfgebakken hapjes mee. Van het hele verhaal over God heb ik niets begrepen, maar het was wel heel gezellig! Het werd geleid door jongeren, en het was helemaal niet streng en iedereen bleef schreeuwen, dat maakt helemaal niet uit! En op het einde vroegen ze of ik volgende week weer wilde komen. Maakt niks uit dat ik niet geloof, het is voor mij leuk om nieuwe mensen te leren kennen, zeiden ze. Superlief!

Wow, heel lang verhaal! Ik ga meteen ook de foto´s erbij zetten en blijf reacties plaatsen!

Heel veel liefs & Besos, Jenske!

Alles nieuw!

Hallohallo allemaal,

Dan eindelijk mijn eerste bericht uit mijn gastgezin! Donderdag avond waren we met zijn allen lekker zenuwachtig aan het wachten tot dat de gezinnen ons zouden op komen halen. Toen ineens was het; de families zijn er!! Dus ik wilde er al meteen heen rennen, maar mijn gezin moest snel terug, dus ik moest eerst al mijn koffers 2 trappen af zien te slepen. Gelukkig hielp een van de coördinators me, dus toen ontmoette ik al snel mijn gastmoeder! Ze stond daar te wachten samen met mijn persoonlijke begeleider. Ze was ontzettend lief, maar we konden elkaar niet echt iets zeggen. Mijn gastvader stond voor in de auto te wachten, en het is echt een grappige vent! Echt het hoofd van het gezin, hij zit aan het hoofd van de tafel en laat zich bijna bedienen en hij doet niks in het huishouden, en hij is degene die de auto bestuurt. Thuis stonden mijn gastzusjes Pamela en Rocio met een aantal vrienden mij op te wachten. Gelukkig kon een van hun vrienden, Pablo, heel goed Engels (voor Argentijnse maatstaven) waardoor ik heel wat kon vertellen. Vrijdag ochtend ben ik meteen naar school gegaan, want ik wist niet wat ik anders in mijn eentje met moeders in dat huis moest doen. En ik kreeg al meteen dat fantastische uniform aan, haha. Een witte mallot met een grijs rokje, en daarboven mag je gewoon een donkerblauwe trui of vest aan. Met de bus moesten we naar school, en daar was zo een fantastisch welkom! De hele klas stond buiten op de gang en iedereen begon te zingen en ik moest natuurlijk iedereen een kus geven, want zo gaat dat hier. Als hallo, dus eigenlijk altijd, en als gedag zeggen, geef je elkaar een kus. Dat gaat wel veel sneller dan de drie in Nederland haha. En op het bord stond heel groot welkom met iedereen zijn naam er onder. Ik weet nu ook eindelijk wie wie is, iedereen had namelijk al berichtjes gestuurd via facebook. En ik heb ook al een bijnaam te pakken, want elke naam wordt hier afgekort. Dus nu ben ik jen, en soms ook jens. Of zjenske, omdat ze het niet goed uit kunnen spreken haha. School is wel ontzettend anders dan in Nederland, iedere klas heeft gewoon zijn eigen lokaal en de leraar loopt de hele school door. Ook hebben ze maar een soort van boek, een klapper met allemaal blaadjes er in. En daar wordt alles in geschreven. Ook is het een grote chaos. Sommige mensen zitten met zijn 3en in een rij, soms zelfs met 4. Iedereen gaat steeds ergens anders zitten en de helft van de klas let niet op. Ook heeft gewoon iedereen zijn mobieltje op tafel en smst de hele les door, maar dat mag ook gewoon. Ook loopt er een schoolhond rond, zelfs in de klas. Ik begreep natuurlijk niks van de lessen, maar dat maakt ook helemaal niet uit. En af en toe hadden we pauze, ik heb nog niet echt door wanneer, maar dan kreeg ik een rondtour door de school van mijn persoonlijke bodyguard/tolk Pablo. En hij waarschuwde mij ook maar meteen met welke mensen ik wel en niet moest praten etc haha. Daarna gingen we weer naar huis en geluncht, wat ook warm eten is hier. ´s Avonds had de klas/vriendengroep Pamela een soort van welkomvoor mij georganiseerd in de ´shopping´, oftewel het winkelcentrum. We zouden daar heen gaan met de bus, maar we stonden te wachten en te wachten en de bus kwam maar niet. Ze zijn hier echt heel voorzichtig, ik ben al 100 x gewaarschuwd voor ´stealers´ en bij elke motor die langskwam moesten we op de stoep gaan staan, ipv op de straat. Ook hebben ze 3x gezegd dat als een van hun run zei, dat ik dan heel hard achter hun aan moest rennen. En toen ineens werd iedereen helemaal bang, omdat dezelfde auto al 4x voorbij was gekomen, dus hup al het geld uit de handtas onder de jas in een of andere zak. En toen die auto weer voorbij kwam heel hard rennen naar het huis van een vriend die daar dichtbij woonde. Iedereen stond te trillen en ik had maar half door wat er aan de hand was. Maar toen heeft mijn gastvader ons maar naar de shopping gebracht. Met zijn zevenen in één auto is ook een kunst! 1 voorin, 4 op de achterbank, en 2 in de achterbak. In het winkelcentrum waren ook de andere klasgenoten en daar gingen we eten en daarna bowlen! Heel gezellig en iedereen was superlief en aardig. Na het bowlen gingen we op weg naar de uitgang waar iedereen opgehaald zou worden, maar we bleven hangen bij een bankje. Supergezellig want iedereen ging muziek laten horen en ook ging iedereen daar gewoon dansen. Superleuk! En de jongens nog wel het meest! Het is hier wel echt een hele andere wereld, want ik ben al honderd keer gevraagd of ik Justin Bieber/Jonas Brothers/High School Musical leuk vind, en de chipmunks en al die Nickelodeon shit, wat trouwens ook de hele dag aanstaat. Ook hebben ze hier een dikke rivaliteit tussen de twee grootste voetbalclubs van Rosario, en daar zit ik dan tussen in, die geen snars van voetbal weet. Een vriendin van Pame ( haar afkorting) bleef slapen en vandaag hebben we lekker uitgeslapen, daar was ik wel aan toe! En Uno gespeeld, want dat kennen ze ook! Het is hier alleen echt heeeeeeeeeeeel erg koud, nooit verwacht dat het hier zo koud zou zijn. Maar dat komt misschien ook omdat ze hier helemaal geen verwarming hebben, ze hebben zo´n draagbaar plastic kacheltje maar op de slaapkamer gezet omdat het anders echt maar 5 graden binnen is. En in de keuken/eetkamer staat wel een grotere die meer warmte afgeeft, dus daar ga ik me dan maar steeds weer aan opwarmen. Ik heb trouwens nog steeds geen mate gedronken in mijn familiee, ik heb het ze nog nooit zien doen. Maar in de introductieweek hebben we les gehad en een aantal keer gedronken. Het smaakt gewoon naar bittere thee. Maar met een dikke laag suiker is het wel heel lekker, maar ik denk dat het meer iets is voor in de zomer in het park. Want het is nu zooooooooooo koud hier. Ik heb ook nog heel erg veel leuke foto´s , maar deze computer heeft geen USB-gat, dus ik moet even een internetcafé gaan zoeken waar dat dat wel kan. Vanavond heb ik een verjaardag van een tante, en binnenkort ga ik volgens mij mee naar de kerkgroep, want ze vroegen vandaag of ik geloofde en of ik mee wilde naar hun groep. En ik wil overal wel mee heen! Want zolang ik dingen doe ben ik niet zo met thuis bezig, maar als ik alleen ben mis ik iedereen toch wel heeeel erg! Maar dat komt allemaal wel goed, want iedereen is super aardig en het spaans gaat ook al echt veel beter! Ik ga zo snel mogelijk iets verzinnen om de foto´s er op te zetten!

Heeeeeeel veel Liefs ,

Jenske

In Argentinaa!

Hola ,

Wow, er is ondertussen al weer zoveel gebeurd! Eergisteren is het allemaal begonnen. Al op tijd naar schiphol om zeker weten mijn vlucht niet te missen, maar we hadden tijd genoeg. Gelukkig hebben ze niet zo heel precies mijn uitpuilende bagage gewogen, want dan had ik nog meer spullen achter moeten laten. We vlogen eerst naar Parijs, waar we echt een dood vliegtuig hadden. Iedereen was stil en wij waren met zijn vieren aan het kwetteren. Daarna vlogen we in Parijs weer aan op weg naar Buenos Aires met een mooi uitzicht op de lichtstaden ik heb voor het eerst in mijn leven de Eiffeltoren gezien, uit het vliegtuig, maar het was toch wel de echte eiffeltoren! Het duurde echt heel lang,13 uur! Ik heb een aantal films gekeken tot mijn ogen geen film meer konden zien. Ook heerlijk vliegtuigvoedsel gegeten en toen waren we er! We werden opgewacht door WEP, de argentijnse organisatie en daar ontmoetten we ook alle andere exchange students van de andere landen. Het wordt hier echt overbevolkt door onze buren, de Duitsers. Daarna moesten we nog 4 uur in de bus, waar het weer ineens heel stil was, terwijl Anke en ik weer lekker door de bus aan het kwetteren waren. Ik ben nu in Rosario waar we in een school slapen en spaanse lessen hebben. Op mijn kamer slapen een Noorweeg, twee Duitsers, een Italiaan en een Amerikaanse. Allemaal meisjes en ze zijn allemaal heel gezellig. Ook hebben we maar meteen de mate geproefd en het smaakt gewoon naar bittere thee zonder suiker, maar ze drinken dat hier echt de hele dag en overal! Daarna was het eten en ik hoopte op een écht Argentijnse maaltijd, maar wat krijgen we; aardappelpuree met kip. Ze doen hier ook niet echt aan groente, maar dat vind ik niet zo erg haha. Vandaag moesten we best vroeg opstaan en toen hadden we ontbijt met allemaal zoete broodjes. Daar zal ik wel aan moeten wennen, zo zoet in de morgen. Daarna hadden we Spaanse klassen en ik zit in de allerlaagste groep. De lerares zei ook al zo leuk dat als het makkelijk was je best een klas hoger kon, maar als je het te moeilijk vond, je niet een klas lager kon. En deze klas wordt overbevolkt door de Nederlanders. Er zijn trouwens ook nog 3 andere Nederlanders van een andere organisatie en ook heel gezellig. Na de lessen hadden we een boottrip over de rivier in Rosario. Ik ben al achter waar de uitgaansclub is waar je daarna op het strand gaat chillen, volgens een van de mensen van de organisatie, en waar het beste strand is om te gaan zwemmen als ik in de zomer wegdrijf in het zweet van de hitte. Daarna hadden we nog een workshop over hoe om te gaan met problemen in je gezin en daarna diner. Wat Theresa, mijn Duitse roommate zo goed verwoordde: Ben ik eindelijk in Argentinie, krijg ik alsnog een mislukte schnitzel. En dat was ons avondeten, met een beetje geprakte sla en vieze bietjes. Maar echt elke avondmaal bestaat uit 3/4e vlees en dan een klein beetje iets anders. Maar ik overleef het hier nog wel even. Ik vind het eigenlijk echt supergezellig hier met al die anderlanders. Nu ga ik slapen, want ook hier is het ondertussen al wel weer bedtijd.

Heel veel Liefs en Hasta Luego! (heb ik vandaag geleerd!)

Saying goodbye is hard..

Hey,

Er is ondertussen alweer een hoop gebeurd dus ik dacht, laat ik de rest daar ook maar weer eens van op de hoogte brengen! Want ik ben geslaagd, heb afscheidsfeest gehad,visum aangevraagd, vluchtinformatie binnen, de grootst vindbare koffer gekocht, enik heb een gezin! Eigenlijk al een tijdje, maar ik weet sinds kort iets meer van ze. Vader - moeder - 3 dochters, waarvan 2 ook thuis wonen. En ze zijn 14, 15 en 15 , dus wel ongeveer van mijn leeftijd. Ik heb ook al met mijn zusje gemsnt en ze leek superaardig! Ook hebben we een laatste voorbereidingsbijeenkomst gehad met de laatste informatie.. Het is nu toch al echt bijna zover! Over 8 dagen gaat mijn vliegtuigje ... Ik heb nog helemaal niet het gevoel dat ik over een week Nederland voor 11 maanden verlaat. Heb al van een aantal mensen afscheid moeten nemen, en ik besef dan helemaal niet dat ik die zolang niet 'real life' zie.. Maar af en toe heb ik dan zo'n momentje dat ik het ineens wel besef en dan is het toch wel even moeilijk! Maar ik heb er nog steeds ontzettend veel zin in! Ik heb ondertussen al 30 Argentijnse vrienden op facebook die allemaal berichtjes sturen dus dat is wel ontzettend leuk! Het volgende bericht zal waarschijnlijk uit Argentinië zijn, spannend!

Liefs, Jenske