Hallo lieve mensen,

Er mistte eigenlijk nog een afsluitend verhaal en nu ik toch echt weer helemaal gewend ben, ga ik dat nu maar eens schrijven. Ik zit nu in de trein, terug van school. De theateropleiding is heel erg leuk, dus het is maar goed dat ik dat in Argentinië ook heb gedaan en dat daar zo leuk heb gehad.

Ik ben nu al weer 2 maanden en 8 dagen terug, en ja... Ik ben weer een echte Nederlander geworden, maar wel met wat Argentijnse trekjes. Ik drink nog maté en tereré, Heerlijk! Verder ben ik nog steeds op zoek naar het beste recept voor empanadas, maar het is nog niet helemaal gelukt.

Qua karakter ben ik ook wel wat veranderd, ik ben heerlijk relaxed geworden volgens Jochem en mama. Natuurlijk ben ik ook een stuk volwassener geworden, ik ben zelfstandiger! Jeah, maar bij mama en papa thuis heb ik het toch ook echt heerlijk!

Nu ik zo terugkijk op het jaar Argentinië is het toch wel een fantastisch en leervol jaar geweest, en zoveel meegemaakt! Jeetje. Zoals de uitspraak ‘Exchange is not a year in a life, but a life in one year!'. Nooit gedacht het daar zo mee eens te zijn. Uitwisseling is niet een jaar in mijn leven, maar een heel leven in een jaar. Als ik terugdenk aan de dag dat ik vertrok uit Nederland, toen kon ik me absoluut niet bedenken hoe indrukwekkend, emotioneel en toch ook supergaaf het zou worden. Dan de eerste dagen, een gekkenhuis, met alle uitwisselingsstudenten in Rosario, wat later écht mijn stad is geworden. En hoe afhankelijk ik was, ik kon niks, volgde overal mijn gastzus in en op het eind ging ik in mijn eentje uren op pad met de bus naar de theaterschool, alles zelf geregeld en uitgevonden. Ik wist misschien wel beter de weg in de stad dan mijn vriendinnen. Mica wist niet eens hoe ze met de bus moest en ik vond het easypiesie!!

Ik mis ze wel ontzettend, dus wat een geluk dat facebook en skype bestaan. Zonder zou ik het niet overleven. Daarom ben ik ook zo ontzettend blij dat mijn échte gezinnetje is langsgekomen. Volgens mij ook het laatste verhaal waar ik was gebleven... Het was super! Echt super om hen te kunnen laten zien over wie ik het toch altijd had, over alle gewoontes die ze nu ook gewoon zelf hebben meegemaakt (dus ik matevrienden gevonden!) en over mijn stadje. Oke, megastad. Maar ik kan alles wel vertellen via skype, mail en telefoon, maar nu hebben zij het ook echt beleefd en het échte Argentinië meegemaakt. Eerste een aantal dagen met mijn vrienden en gastgezin empanadas en asado gegeten, daarna een dag het centrum in geweest met een hoop vrienden en de laatste dag de school nog even overvallen. Van de directrice kreeg ik zelfs de sleutel van de school en mocht ik alles laten zien wat ik wilde, ‘De school is voor even van jou!' Dat lekkere enthousiaste en overdrevene soms ook wel, mis ik echt, net als het superlieve en sociale karakter van de Argentijnen. De ander is het eerste waar ze aan denken. Dus voor iedereen die nog op uitwisseling wil, KIES ARGENTINIË!!!!

Daarna zijn we met zijn allen met bussen verder gereisd en we hebben in hostels geslapen. We hebben Mendoza (wijngaarden, Andes gebergte), Cordoba (bergen), Purmamarca (lamas, cactussen, bergvolkjes), Iguazu (watervallen) en Buenos Aires (big city) gezien. We hebben alles wel 4x vastgelegd op foto, camera van mama, mijn camera, Jochem met zijn i-pod en pap met zijn telefoontje. Foto's zat dus, die je natuurlijk altijd mag komen bekijken.

Nu terugkijkend een super ervaring die je niet zomaar kan beschrijven of voorstellen, maar echt moet beleven dus. Ik ga nu proberen een heel mooi fotoboek te maken met alle verhalen en foto's van mijn jaar er in. Zo'n fotoboekkie is niet heel goedkoop, dus als iemand een kleine bijdrage zou willen leveren dan wordt ik daar heel blij van! (als je mijn rekeningnummer niet weet, stuur maar een mailtje naar [email protected])

Superbedankt voor alle leuke lieve en enthousiaste reacties heel het jaar, dat is zo ontzettend leuk om te lezen!

Liefs, Jenske