Back in Town!

Hallo lieve mensen,

Er mistte eigenlijk nog een afsluitend verhaal en nu ik toch echt weer helemaal gewend ben, ga ik dat nu maar eens schrijven. Ik zit nu in de trein, terug van school. De theateropleiding is heel erg leuk, dus het is maar goed dat ik dat in Argentinië ook heb gedaan en dat daar zo leuk heb gehad.

Ik ben nu al weer 2 maanden en 8 dagen terug, en ja... Ik ben weer een echte Nederlander geworden, maar wel met wat Argentijnse trekjes. Ik drink nog maté en tereré, Heerlijk! Verder ben ik nog steeds op zoek naar het beste recept voor empanadas, maar het is nog niet helemaal gelukt.

Qua karakter ben ik ook wel wat veranderd, ik ben heerlijk relaxed geworden volgens Jochem en mama. Natuurlijk ben ik ook een stuk volwassener geworden, ik ben zelfstandiger! Jeah, maar bij mama en papa thuis heb ik het toch ook echt heerlijk!

Nu ik zo terugkijk op het jaar Argentinië is het toch wel een fantastisch en leervol jaar geweest, en zoveel meegemaakt! Jeetje. Zoals de uitspraak ‘Exchange is not a year in a life, but a life in one year!'. Nooit gedacht het daar zo mee eens te zijn. Uitwisseling is niet een jaar in mijn leven, maar een heel leven in een jaar. Als ik terugdenk aan de dag dat ik vertrok uit Nederland, toen kon ik me absoluut niet bedenken hoe indrukwekkend, emotioneel en toch ook supergaaf het zou worden. Dan de eerste dagen, een gekkenhuis, met alle uitwisselingsstudenten in Rosario, wat later écht mijn stad is geworden. En hoe afhankelijk ik was, ik kon niks, volgde overal mijn gastzus in en op het eind ging ik in mijn eentje uren op pad met de bus naar de theaterschool, alles zelf geregeld en uitgevonden. Ik wist misschien wel beter de weg in de stad dan mijn vriendinnen. Mica wist niet eens hoe ze met de bus moest en ik vond het easypiesie!!

Ik mis ze wel ontzettend, dus wat een geluk dat facebook en skype bestaan. Zonder zou ik het niet overleven. Daarom ben ik ook zo ontzettend blij dat mijn échte gezinnetje is langsgekomen. Volgens mij ook het laatste verhaal waar ik was gebleven... Het was super! Echt super om hen te kunnen laten zien over wie ik het toch altijd had, over alle gewoontes die ze nu ook gewoon zelf hebben meegemaakt (dus ik matevrienden gevonden!) en over mijn stadje. Oke, megastad. Maar ik kan alles wel vertellen via skype, mail en telefoon, maar nu hebben zij het ook echt beleefd en het échte Argentinië meegemaakt. Eerste een aantal dagen met mijn vrienden en gastgezin empanadas en asado gegeten, daarna een dag het centrum in geweest met een hoop vrienden en de laatste dag de school nog even overvallen. Van de directrice kreeg ik zelfs de sleutel van de school en mocht ik alles laten zien wat ik wilde, ‘De school is voor even van jou!' Dat lekkere enthousiaste en overdrevene soms ook wel, mis ik echt, net als het superlieve en sociale karakter van de Argentijnen. De ander is het eerste waar ze aan denken. Dus voor iedereen die nog op uitwisseling wil, KIES ARGENTINIË!!!!

Daarna zijn we met zijn allen met bussen verder gereisd en we hebben in hostels geslapen. We hebben Mendoza (wijngaarden, Andes gebergte), Cordoba (bergen), Purmamarca (lamas, cactussen, bergvolkjes), Iguazu (watervallen) en Buenos Aires (big city) gezien. We hebben alles wel 4x vastgelegd op foto, camera van mama, mijn camera, Jochem met zijn i-pod en pap met zijn telefoontje. Foto's zat dus, die je natuurlijk altijd mag komen bekijken.

Nu terugkijkend een super ervaring die je niet zomaar kan beschrijven of voorstellen, maar echt moet beleven dus. Ik ga nu proberen een heel mooi fotoboek te maken met alle verhalen en foto's van mijn jaar er in. Zo'n fotoboekkie is niet heel goedkoop, dus als iemand een kleine bijdrage zou willen leveren dan wordt ik daar heel blij van! (als je mijn rekeningnummer niet weet, stuur maar een mailtje naar [email protected])

Superbedankt voor alle leuke lieve en enthousiaste reacties heel het jaar, dat is zo ontzettend leuk om te lezen!

Liefs, Jenske

Nog maar vijf dagen, eenentwintig uur, vierendertig minuten en achtentwintig seconden

... Dat is wat mijn aftelklokje nu nog maar zegt. Totdat mijn familie hier op de stoep staat!! Ik kan niet wachten en aan de andere kant gaat de tijd veel te snel!

Vanaf nu is het echt alleen nog maar afspreken met iedereen om afscheid te nemen. De laatste keer naar theater, de laatste keer naar tennis, de laatste maandag op school. Gelukkig komen er nog een laatste dinsdag op school, een laatste donderdag op school en een laatste vrijdag op school. Woensdag is het weer een feestdag, de dag van de vlag en dat is heel erg groot omdat de vlag is bedacht in Rosario.

Een aantal afscheidsfeestjes heb ik al gehad. Ook al zie ik al die mensen nog wel haha.

Vorige week vrijdag had ik geen theater omdat de docenten aan het staken waren dus zat ik na school mij thuis eigenlijk een beetje te vervelen, tv te kijken enzovoort. Rond 8 uur ging ik mij omkleden want ik zat nog steeds in mijn uniform. Daar kan ik nu echt de hele middag heerlijk in rond blijven lopen thuis haha. Nu wel, in het begin vond ik het vreselijk. Maar het is gewoon lekker makkelijk, en veelste koud om om te kleden. Sommige dagen is het echt koud, wel 8 graden, maar het voelt veel kouder door het vochtige klimaat. Maar gelukkig sommige dagen is het ook weer veel lekkerder, en bijna t-shirt weer. Maargoed, ik ging me omkleden omdat we uit eten zouden gaan. Toen ging de bel en stond Iago op de stoep, een klasgenoot van Lara die iets voor school kwam ophalen. Dus uiteindelijk belandden we pratend aan tafel totdat zijn vader hem weer op zou komen halen. Maar toen ging weer de bel en toen stonden Marco en Pablo op de stoep.. Huh??!! Toen pas vertelden ze mij dat ze een verassingsafscheidsfeestje voor mij hadden georganiseerd, Lili en Lara. Superlief! Ik had het echt niet door gehad heel de dag. Een paar hadden me zelfs nog gevraagd, Vandaag is je afscheidsfeestje he? En ik zei nog: Huh, nee hoor, ik heb nog een aantal weken, we gaan uit eten vanavond. Hahaa!

Door Pablo en Marco werd ik toen achter het gordijn geduwd, zodat het voor de anderen nog een verassing zou zijn en ik zou doen alsof ik wel naar theater was geweest, want niemand wist toch van de staking. Uiteindelijk belandde ik op mijn bed in het donker, maar ik kon wel mooi iedereen zien langskomen. Toen voelde het wel even heel speciaal, ze kwamen allemaal voor mij! Superlieve vrienden!

Ik zag een aantal van mijn klas, van Laras klas en nog wat anderen langskomen en toen kwam ik ook maar tevoorschijn. Mijn verassinggezicht lukte niet echt haha, maar het was wel supergezellig!

Eergisteren heb ik afscheid genomen van iedereen van de tennis en van de club. Ik had tegen ze allemaal gezegd dat ze naar de club moesten komen rond half 12. Toen hebben we met zijn allen hamburgers, drinken en chipjes gekocht en die klaargemaakt en gegeten op de club. Natuurlijk nog een hoop laatste foto´s gemaakt! Ook had ik oranje lint gekocht en daar knipte ik voor iedereen een armbandje van en daar heb ik nog iets opgeschreven. Ook hadden Flor, Nico en Mica een hele dag uitgetrokken om een foto te maken op de florida en die uit te laten printen en in een fotolijstje te doen zodat ik die mee naar Nederland kan nemen. Superlieffff!

Omdat ik echt geen afscheid van ze kan nemen ga ik morgen na school naar Flors huis haha, ze heeft nog een cadeatje voor mij en ik ook voor hun!

Deze zaterdag gaan we met de hele klas bij Fini thuis eten en film kijken of zoiets. Ik weet eigenlijk niet, maar het idee is gewoon dat we allemaal komen!

En dan zondag ga ik papa en mama en wessel en jochem weer zien! Lili en oma hebben al het hele plan uitgedacht wat we wanneer en hoe gaan eten dus jullie zullen een lekker dikkige argentijnse familie terugzien hahaaa! Natuuuuuurlijk moet al het Argentijnse eten worden geproefd. Ik raad de milanesas, asado, alfajores en taarten zeker aan!

Dan blijven wij nog een paar daagjes in Rosario. Papa mama wessel en jochem; Ik ben van plan om jullie de klas in te smokkelen! En verder gaan we een asado houden met de familie en naar het monument van de vlag, de Florida en mate drinken in het park!

Daarna nog de mooie plekjes van Argentinië bekijken en dan is het toch echt afgelopen!

Precies een jaar heb ik dan in Argentinië gezeten. Een heel erg bijzonder jaar wat ik niet kan samenvatten in woorden..

De echte argentijnse cultuur heb ik leren kennen. Eten en samenzijn met je vrienden en familie. En volgens mij heb ik me daar goed aan aangepast! Een beetje vetter en met een heleboel vrienden voor het leven zal ik terugkomen!

Heeel erg veel liefs, knuffels en kussen.

Tot over een maandje!

Jenske

Una escuela de la vida

Hola anda! (Oke, dit is iets wat niemand snapt, maar maakt niet uit hahaaa!)

Ik zal eens gaan vertellen over het theater en de Champaqui wat ik nog niet had gedaan.

Ten eerste de theater, of is het het theater? Begin al het Nederlands te verleren, wat slecht. Ik kan soms echt niet op woorden komen of ik maak kromme zinnen. Maar met spaans gaat het nog steeds wel beter. Ik denk tegenwoordig zelfs in het spaans!

Maar ik ga dus maandag, woensdag en vrijdag na de middelbare school in mijn uniformpie spring ik de bus in naar de theaterschool. Ik ga naar alle praktische klassen, dat zijn theater - stem - beweging en iets van muziek of geluid. Het houd in ieder geval in alle muziek en geluid wat te maken heeft met theater en nog meer haha. Ik heb het nog niet helemaal begrepen, maar we moesten allemaal een liedje meenemen die iets voor je betekende. Ik was het vergeten, dus nu moet ik voor maandag een liedje meenemen, en het liefst wil ze die in het Nederlands. Ik ben er nog niet helemaal uit welke ik ga kiezen, maar ze is fan van Nederland. Ik heb al in het Nederlands moeten praten want dat klinkt anders dan spaans dus dat vond ze al interessant en al een miljoen andere dingen heeft ze gevraagd over Nederland. Maar ik vind het leuk, ze zijn allemaal superfan van mij =) . Daar doen we dus dat soort dingen. Bij stem dan geeft de lerares ons oefeningen om onze stem beter te begrijpen, is gewoon wat je je erbij voorsteld. Beweging is echt een geniaal vak, een leraar van 50 die nog zo soepel is als een chinese ninja. Dan moeten we van hem allerlei oefeningen doen, over de grond rollen, elkaar masseren, op elkaar hangen en allerlei van dat soort dingen. Onszelf als zoutzakken voortslepen aan onze armen, elkaar optillen, uit elkaar trekken, masseren, ... . Maar het gaat er allemaal om om je bewust te worden van je lichaam en het goed te gebruiken. Ik vermaak me er in ieder geval wel, elke keer als ik mezelf van boven bekijk dan ziet het er zo grappig uit wat we eigenlijk aan het doen zijn. En bij theater zelf hebben we een leraar wat echt een personage is. Maar hij heeft een enorme kennis, dus ik leer er zeker van! Zijn gewoon allemaal theateroefeningen. Mijn klas is echt heel erg leuk! De leeftijden verschillen van 18 tot 35 ongeveer. Maar ik begin nu iedereen een beetje te leren kennen en het zijn allemaal super personen!

Verder de Champaqui was fantastisch. Dat hebben jullie waarschijnlijk al wel voor een deel gezien in de foto´s. Het was supermoooi! Het idee van met de hele groep naar boven gaan. Mijn rugzak woog uiteindelijk iets van 8 kilo, maar ik heb het niet zo gevoeld. Het was wel echt zwaar hoor, maar doordat we allemaal samen waren en het was steeds supergezellig merkte ik het helemaal niet zo. Iedereen hielp elkaar, en iedereen praatte met elkaar, mensen die nooit met elkaar praatte liepen op het zelfde tempo en dus waren dat degene met wie ze konden praten. Op het eind heb ik zelfs met twee rugzakken, eentje achter en eentje voor gelopen omdat een vriendin niet meer vooruitkwam. Pffff, heb iedereen toch maar mooi verbaast, want niemand geloofde erin dat ik zo makkelijk de top zou halen. Ik hou niet van wandelen en ik doe alleen maar tennis. Ha! Dus de eerste dag hadden we 8 uur gelopen tot de berghut. Er waren twee zalen, een voor de meisjes en een voor de jongens. En de bedden waren gewoon een grote lattenbodem met allemaal matrassen naast elkaar, maar het sliep gezellig. Die avond zijn we helemaal moe en spierpijnig gaan slapen. Onderweg was het trouwens af en toe echt supermooie uitzichten als we niet in de mist zaten. Je kon over alle bergen heen kijken, superverweg ! Dan voel je heel klein, maar toch ook heel erg groot dat wij dat zomaar met onze beentjes en onze nodige spulletjes in een rugzak kunnen bereiken! Dan hebben alle andere dingen eventjes geen waarde behalve de mensen om je heen!

De volgende dag zijn we weer ons lekker warme bedje uitgekropen en ontbeten en op naar de échte top. Deze keer met een klein rugzakje of een grote gedeeld in meerdere mensen. Het was nog wel 4 uur naar de top en weer 4 uur terug dus ook weer 8 uur gewandeld. Het was echt een slechte dag om naar de top te gaan, want er waren heel erg veel wolken dus af en toe als er een gat in de wolken was konden we het mooie uitzicht zien, maar toen we boven kwamen konden we niks, maar dan ook echt NIKS zien. Alleen onszelf en heel mooie grijze lucht hahaaaa! Oftwel, de spreuk van de champa was ook letterlijk waar, De weg ernaartoe is mooier dan de top zelf!

Die avond terug in de berghut hielden we een gesprek met mijn klas wat superemotioneel was, iedereen vertelde over zijn leven en hoe hij de top had beleefd. De derde dag was ook veel praten en nadenken over alles, want die dag bleven we rond de berghut hangen. Het was vlak bij een beekje/riviertje waar we rond hebben gehangen en daar gewoon. Het was trouwens wel echt mooi weer. Overdag in de zon was het heerlijk, of zelfs warm en ´s avonds koelde het flink af en was het echt wel fris. Maar iedereen trok gewoon zijn slaapzak van zijn bed en dan zaten we heel gezellig in onze slaapzak. Een avond hebben we sterren gekeken, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik al snel mijn bed in ben gedoken want ik was echt moe! En een andere avond hebben we een nachtwandeling gemaakt rond de berghut, naar een schooltje daar en een kerkje die daar waren.

Dag 4 gingen we weer naar beneden. We gingen extra vroeg op pad, ik geloof dat we half 5 op mochten staan zodat we met zonsopkomst zouden lopen en dat was natuurlijk supermooi daar in de bergen! In het begin zag ik niks, want ik had geen zaklamp, maar daarna werd het steeds lichter. Ik kan het niet beschrijven, écht iets waar je van zegt, je had er bij moeten zijn!

Heel de reis was iedereen onder de indruk van mijn camera, dus ik heb ontzettend veel foto´s gemaakt tot ik op een gegeven moment mijn camera heb uitgeleend en anderen er duizenden foto´s mee hebben gemaakt. In totaal heb ik 600 foto´s van 4 dagen... en laten we zeggen dat ik op 10 % van die foto´s voorkom. Als je ze allemaal wil zien, ze zijn te vinden op mijn facebook.

Beneden wachtte ons een asado, waar iedereen heel de reis naar zat te watertanden. Daarna hebben we bij het riviertje nog eventjes gezeten op de stenen en met onze voeten in het water. Twee gekken hebben nog een duik genomen en vonden het leuk om me daarna te omhelzen, ach ik vond het ook wel leuk!

En daarna hebben we in de bus allemaal als mollen liggen slapen en thuis weer verder.

Zaterdag was het de verjaardag van Lili dus we hebben met de familie gegeten ´s avonds. Verder zou ik al twee zondagen op rij een tennistoernooi hebben maar het word steeds verzet.

Ojaaaa, ik zal toch bijna vergeten dat ik ineens drie lovers achter me aan heb.

- Nummer 1: Fernando van het theater, de klas waar ik eerst in zat, want ik moest veranderen vanwege de tijden. Hij is volgens mij niet helemaal 100%, maar hij stuurt me allemaal smsjes, terwijl ik niet terugstuur. Hoe leuk de les van vandaag wel niet was, dat ik in hem een vriend, een gaucho en weet ik wat kan vinden, waar ik woon in Nederland, dat hij naar een stuk gaat kijken van zijn vrienden en dat als hij het eerder wist dat ik dan mee kon, ... En ik schrok me dood, want hier als begroeting geef je iedereen een kus op de wang. Draait hij ineens zijn hoofd,,, EEEH HALLOO?!

- Nummer 2: Is Mattias een jongen uit mijn klas. Hij roept heel de dag mijn naam en als ik dan omkijk zit hij te knipogen of kusmondjes te maken of heel vreselijk te kijken of begint liedjes te zingen. Hij komt naast me zitten en plakt helemaal aan mij, hij danst voor mij. Maar allemaal met een viezig toontje. En toen zaterdag in de discotheek was hij helemaal niet bij me vandaan te slaan. Ik zei wat wil je? (ja lomp, want subtiel heeft hij tot nu toe nog niet begrepen) En kus zegt hij, nou NEE!

En dan nog nummer 3, een jongen die ik een keer heb gezien die me ineens mee vraagt naar de bioscoop. Hij wilde mij een rugbyshirt geven en dan vraagt hij ineens wat hij ervoor terugkrijgt.. ?

Alledrie goedbedoeld, maar toch liever niet.. Ik ben nog steeds op zoek naar een leuke Argentijn haha!

Nou dit was mijn verhaaltje weer voor vandaag,

Chau Queridos, saludos a todos y los mando un beso enorme!

68,5 kilo; Ready to Go!

Hollandesiess:

Jajaaaaa. Ik sta op het punt om mijn bergstampers (zoals papa het altijd zo leuk verwoordt) aan te trekken en in te stappen in de bus naar de Champaqui. Een berg van bijna 3000 meter die ik stap voor stap ga overwinnen! Oftwel, ik zit helemaal in de spirit van mijn volgende schooluitstapje. Want met mijn middelbare school gaan we met die klassen samen deze berg beklimmen. En ik kan niet wachten! Hele rugzak al ingepakt. Dus nu weeg ik 68,5 kilo, maar inbegrepen 6 kilo aan rugzak. Dat gaat allemaal morgen ochtend vroeg die berg op. Vanavond gaan we verzamelen op school en met de bus naar Cordoba, de provincie waar de bergen zijn. De Champaqui is de hoogste berg van die provincie. En we komen dus morgenochtend aan, want het is nog wel even rijden en dan gaan we. Grote stoet van rugzakkers op naar de top. De eerste dag zullen we iets van 10 uur moeten lopen tot aan de berghut. Kijk er tegen op, maar heb er ook erg veel zin in.

De volgende dag gaan we naar het echte puntje en weer terug, de dag daarna een dagje daar rondverblijven en de volgende dag weer naar beneden. Er zijn een aantal manken, krommen en weet ik watters die hun rugzak niet zelf mee naar boven kunnen nemen, dus daarvoor zijn er, jawel, echte ezels ingehuurd. Ooh heerlijk! Maar ik moet en zal zelf die rugzak tot het toppie meenemen! En natuurlijk zit daar ook mijn camera in zodat jullie daarna geheel mee kunnen genieten.

Verder.. Ben ik begonnen met theater waar ik helemaal gelukkig mee ben. Ik zou toch bijna hier blijven om die studie af te maken. Supergoed niveau en totally gratis met superleuke mensen. Elke maandag - woensdag - vrijdag ga ik uit middelbare school naar het centrum en nog iets verder naar de theaterschool. Ik moet wel zeggen dat ik nu veel meer begrijp van school en dat ik overal aan mee doe. Bijna alle leraren zijn superaardig en willen me altijd helpen en vaak krijg ik nog complimentjes ook dat het knap is dat ik alles wat ze dicteren zo op kan schrijven. Oh wat ben ik toch een held !

Ook zal ik nog even wat vertellen voor de weergeinteresseerden, het weer is hier op dit moment echt fantastisch. Nog steeds heerlijk warm, (lees: korte broek en t-shirt en je overleeft het prima) zonder dat je elk moment van de dag wegdrijft in je eigen zweet. Zo rond de 20-25 graden denk ik zo, al is mijn temperatuurgevoel niet zo sterk.

Ook, ik weet niet of ik dit al heb verteld, ben ik niet meer de enige uitwisselingsstudent op mijn school. Er is vanaf het begin van het schooljaar ook een Duitse jongen in de klas van Lara. Erg aardig, dus nu is de aandacht wat meer op hem gericht, want mij kennen ze nu toch onderhand allemaal wel. Aardige kerel, ik ben mijn Duits met hem aan het oefenen haha! Ik voel me weer net als in het begin, want hij begrijpt er vaak niks van. Mijn Duits is dus erg verdwenen in stoffige laatjes in mijn hoofd. (Ik blijf dit voor altijd onthouden Heleen!)

En ja, mijn leventje gaat hier dus fantastisch, ik hou van Argentinië en ik weet nu al dat ik iedereen hier ga missen. Ik ga nog echt op en top genieten van mijn laatste twee maanden in Argentinie als uitwisselingsstudent!

En nu op naar de top!

Liefs, Jens

Terug in mijn normale leventje

Heeey!

Daar ben ik dan weer, vanuit Argentinie!

Mijn weekje Nederland was dan niet om de leukste reden, maar ik heb er toch zeker ook wel van geprofiteerd en ben heel blij om veel van de familie en vrienden weer gezien te hebben!

Nu ga ik dus weer elke dag naar de middelbare school, volg bijna alle vakken en bij andere doe ik zoveel als ik kan. Alleen hebben ze net bedacht om vast aan de universiteit te wennen dat de leraren gewoon een heel uur lang blijven praten en dat ze zelf maar aantekeningen moeten maken over wat ze denken dat belangrijk is. Nou dat gaat helaas nog mijn petje teboven!

Gelukkig hebben veel leraren wel wat meer geduld voor mij, want het woordje intercambio doet nog steeds wonderen. De eerste toets is ook alweer gemaakt, wel Engels haha, een dikke 10!

Ook ga ik beginnen met de studie theater op de universiteit. Ik mag eigenlijk niet universiteit zeggen van de Argentijnen, want theater is hier het laagste van het laagste wat je ongeveer kan doen. Dus zéker geen universitair niveau. Maar ik noem het lekker wel zo! En ik ben zo superblij! Begin april ga ik beginnen, maar ik moet eerst volgende week drie keer daar naartoe voor een soort aanmeldingscursus en daarna mag ik dan mijn vakken kiezen. Ik heb er nu al superveel zin in!

Met school gaan we 16 april nog naar de berg Champaqui, die gaan we met rugzakken beklimmen! Ik heb al zo vaak gehoord hoe supergaaf dat dit is en ik ben dus ook heeel erg blij dat ik dat mee mag gaan maken! Het is een dag omhoog klimmen tot de refugio, in een dagje op en neer naar het echte puntje van de berg, een dag daar rondbrengen en dan weer een dag naar beneden wandelen! Ik ben al door mijn gastmoeder aan het wandelen gezet, want ik moet echt gaan oefenen anders overleef ik dat niet met een zware rugzag! Ik weet nog niet of ik ook samen met Lara ga, want er zijn drie klassen, en een klas moet zich gaan opsplitsen zodat er twee groepen overblijven.

Verder zijn ze op school zich helemaal gek aan het organiseren voor hun eindreis van school. Ja begin van de 4e wordt het al geregeld. Dit wordt geregeld door de klas zelf, niet door school, dus er zijn heel wat woordenwisselingen en natuurlijk heeeeeeeeeeeeeeeeel veel gedoe om het voor iedereen goed te krijgen. Dus er wordt wat afgepraat en bijeenkomsten bezocht en afgefacebookt met alle organisatoren van die reizen. Ze zijn er al uit dat ze naar Bariloche gaan, want de laatste jaren is het ook in geworden om naar de Cariben te gaan, want dat is voor dezelfde prijs. Maar naar Bariloche dat is een studentenfeest, elke nacht uitgaan en overdag misschien een keer skien/snowboarden, andere dag paintballen, sleeen, en allemaal van die activiteiten! Er worden truien en tshirts voor gemaakt die ze heel het jaar gaan dragen en ook daar kunnen lekker veel verschillende meningen en ideeen over zijn, dus het is heeel erg gezellig in de klas haha. Maar ik bemoei me er niet mee en ik vind het super om weer op school te zijn. Supergezellig weer met iedereen kletsen en veel van mijn vriendinnen weer zien!

Verder heb ik eigenlijk niet meer zoveel te vertellen, het is voor mij allemaal zo gewoon geworden. Een nieuw leven heb ik hier wel opgebouwd! En superleuk, dat iik sommige mensen in de vakantie niet meer heb gezien en dus als ik die nu weer spreek hoor ik vaak dat mijn spaans echt ineens supergoed is, leuk is dat!

Nu blijven er nog 3 maanden als uitwisselingsstudent over en daar ga ik nog alles uithalen wat er in zit! En daarna nog een maandje met papa, mama, Wessel en Jochem nog wat onbekende stukjes van Argentinië verkennen en dan is mijn avontuur toch echt over. Ik begin het te beseffen omdat er al mensen zijn die iets eerder teruggaan en dat weekje in Nederland heeft me ook wel laten beseffen dat Nederland wel wacht, en Argentinie niet...

Dus, hasta luego!

Liefsss, Jenske

Fotoverzoekje

Heee fotografen en fotoliefhebbers,

Ik heb even een vraagje aan degenen die het leuk vinden om foto´s te maken. Ik ben op zoek naar fotos van een aantal écht Nederlandsche dingen. Bijvoorbeeld: de ontbijttafel, fietsenstalling (op het station of waar dan ook waar veel fietsen staan), klaslokaal, stamppot, molen, Amsterdam, de Sint Josephstraat, winkelcentrum, treinstation/trein, koninginnedag pasen, carnaval, kaaswinkel, broodtrommeltje, achtertuin, de zee, Scheveningen, boulevard, snelweg en windmolens, tulpen, bloemenvelden, afsluitdijk, sinterklaas, het bos in St Anthonis, sneeuw, verjaardagen (de versiering, de taart, cadeaus), ... wat jullie nog maar meer kunnen bedenken

Ik weet niet of iemand hier een of meerdere foto´s van heeft en die naar mij toe zou willen sturen? Ik wil het gebruiken om al deze dingen aan Argentijnen te laten zien die al deze dingen niet kennen! Sommige dingen klinken voor ons supernormaal, maar dit is allemaal anders of onbekend voor hun, raar he?

Foto´s mogen naar mijn emailadres [email protected].

Heeeeel erg bedankt!

Liefs, Jenske

No sabia que el fin del mundo era tan hermoso!

Hola admiradores y amores,

Ik ben toch op zo´n ontzettend mooie fantastische schitterende reis geweest! En daar ga ik jullie nu alles over vertellen.

Het begon op dinsdag/woensdag/donderdag? de 14e. Hét begin van de reis waar ik écht ontzettend naar uitkeek! Ik heel mijn grote koffer volgestouwd met wintertruien en jassen, lange broeken en lange sokken. Een heleboel warme kleding dus. Toen ben ik met die koffer in de bus gegaan om naar de meeting te gaan die net voor ons vertrek was. Zat ik daar, met een zwetende kont in de bus, met een koffer vol winterspullen. Raar gevoel. Nadat de buschauffeur me succes had gewenst en ik heel het centrum doorgewandeld was kwam ik dan eindelijk bij de MacDonalds aan waar gelukkig Kiki op mij stond te wachten. Boven de Mac was een ruimte en daar kwam iedereen bij elkaar. Iedereen had natuurlijk weer heel erg veel te vertellen en ook het vrouwtje van de reisorganisatie ook over welke excursies we nou eigenlijk gingen doen. Ze gaf ons nog een leuke tas en een mapje met informatie en toen konden we weer gaan. Wij met Lotte, Ellen, Dinja, Anke en Ine (Belg) gingen met zijn allen bij Kiki eten en nog even zwemen, en daarna met alle koffers weer in de taxi op naar het vertrekpunt.

En toen begon het écht! In een klein busje op weg naar het vliegveld in Buenos Aires. Enthousiaste chauffeur erbij en het was weer heerlijk Hollands gezellig! We gingen met een groep van ongeveer vijftien personen en een coordinator. Arme Bibi, die zal na dit weekje wel goed geslapen hebben! Op het vliegveld goed ingechekt en toen gewacht op onze vlucht. Er hangt altijd zo´n leuk sfeertje op een vliegveld; alles perfect geregeld, iedereen gaat op reis of komt terug van de reis, loop je daar met je bagage en meeeeegaveel zin in je vakantie! Het vliegveld maakte ook nog een tussenstop ergens, ben vergeten waar en toen na 4 uurtjes ongeveer waren we geland in El Calafate! Nou, dat vliegveld was toch prachtig! Heel wat mooier dan Schiphol of Ezeiza. Supermooie uitzichten, en het is maar een heel klein vliegveldje want El Calafate is ook maar een heel klein stadje. Daar werden we opgehaald weer met een busje, en in zulk soort busjes hebben we heel de reis eigenlijk rondgetoeft. Supermooi hotel en hele mooie kamer die ik deelde met Ine, Kiki en Anke. ´s Middags en ´s avonds naar het stadje geweest, souvenirtjes gekocht en er was een festival. Diner hadden we in het hotel. Toen gaan slapen want de volgende dag werden we al vroeg opgehaald om naar de gletsjer te gaan. Ik kan me niet meer zo goed herinneren in welke volgorde en wanneer maar dit hebben we allemaal gedaan:

We gingen met een boot waar wij als echte toeristen het beste plekje voor op de boot hadden bemachtigd! Superharde wind dus iedereen liep te schreeuwen met blubberwangen en waaiende haren. Schitterende foto´s leverde dat op haha! Maar we kwamen dus dichter bij de gletsjer en het is zo ontzettend indrukwekkend! Supergrote ijsmassa met allemaal scheuren er in en dan al die mooie bergen op de achtergrond. Overal waar je maar liep of waar we al langs waren gekomen met het vliegtuig, het busje of met de boot; Overal heb je een fantastisch uitzicht! Voor op de boot stonden we dan, tot die op iets van 50 meter van de gletsjer stilstond en iedereen natuurlijk foto´s wilde maken. Toen stonden wij daar op het allerbeste puntje! Supergaaf en megagroot, zo ontzettend mooi!

Ook zijn we naar het nationaal park van de gletsjers geweest waar we op jacht waren naar een stuk ijs dat af zou breken. Helaas is het niet gelukt dat op film te krijgen, we hadden echt ´mala suerte´ (ongeluk), want een keer stonden we net achter een boom, andere keer stonden er mensen voor, andere keer hoorden we het maar was het om het hoekje van de gletsjer en nog een andere keer stond Ine er perfect voor te filmen, zoomt ze in en verdwijnt de vallende gletsjer uit het beeld.. Hmm... Helaas! Wel heel erg toevallig, toen we daar over al die plateaus liepen waren we Nederlanders aan het spotten. Want ik zou het niet denken, maar helemaal aan het bijna-eind van de wereld, superver van Nederland vandaan, waren er toch heel veel van die kaaskoppen te vinden! En laten we nu net iemand van Travel Active tegenkomen die met een vriendin door Zuid-Amerika aan het trekken was. Heel grappig en gezellig met hun gepraat en natuurlijk nog even een foto voor Susanne in de travelactive-pose gemaakt en toen moesten wij weer terug want om 2 uur was het verzamelen.

Volgens mij die middag, en anders een andere keer in die twee dagen, zijn we naar een ijsbar geweest! Wie kan nou zeggen dat hij in een kroeg van ijs, bij een bar van ijs een drankje heeft besteld en dat gedronken heeft op een bankje van ijs uit een beker van ijs? Ik wel!! Het was supergaaf, het was er wel -10,8 graden binnen, maar we kregen zo´n heerlijk eskimopak aan en megawanten waardoor die beker eigenlijk alleen maar uit je handen viel. Je mocht er ook maar iets van 20 minuten in blijven want anders werd je levend bevroren. Heel erg gaaf!

Ook zijn we de volgende dag met de bus vertrokken voor een tour rond het gletsjermeer, helemaal naar de andere kant zodat we een andere gletsjer konden zien. Onderweg natuurlijk een paar keer gestopt voor supermooie uitzichtpunten en heel veel foto´s. De wegen daar waren ook heel erg spannend, er was namelijk niemand en ik had heel erg het Amerikaanse-Highway-Gevoel al ben ik nooit in Amerika geweest. Voor mij voelt het zo haha! Toen gingen we nog een keer met een boot naar de gletsjer toe varen en ík was de kapitein! Ik ging vragen of ik ook mocht sturen en dat was geen probleem! Die bootmannetjes waren heel enthousiast aan het grappen maken, mate aan het drinken en ik stuurde mooi recht naar een afgedreven stuk ijs toe! (Was de bedoeling hoor) Tot op een halve meter afstand kwamen we van een supergroot stuk ijs wat van de gletsjer was afgevallen. Of eigenlijk, bij deze gletsjer valt het er niet af, maar het komt er van onder vandaan. Daarna gingen we ook nog dichtbij naar de gletsjer toe en konden we deze gletsjer ook nog van heel dichtbij bekijken. Gaaf al die boottochten! Op de terugweg, of heenweg (?) kwamen we ook nog langs een watervalletje waar ik ook nog even het water heb geprobeerd met mijn teentje, maar kouddd!

´s Avonds wilden we nog op een terrasje gaan zitten in het centrum of iets anders leuks doen, maar er was niet echt iets te vinden. Toen hebben we maar besloten om naar het casino te gaan! Supergrappig! Daar gingen we dan met onze inzet van 10 pesos, minder dan 2 euro en hoppa naar de automaten en het roulette. Helaas heb ik alles verloren, maar Anke was onze grote winnaar die haar inzet dubbel heeft teruggewonnen!

Toen dachten we dat we heerlijk konden uitslapen, maar helaas dacht het hotel daar anders over. Niemand had ons verteld dat we om 10 uur uit moesten checken, dus werden we om kwart over 10 ons bed uitgebeld om toch wel heeel snel onze kamer te moeten verlaten. Toen zijn we nog maar eventjes het stadje ingegaan, daar wat te eten gekocht bij de supermarkt en opgegeten op het parkje in het midden van de straat en nog de laatste souvenirtjes gekocht! Ik ben mijn mate-set voor Nederland al bij elkaar aan het sparen! Ik heb al een mate (dat is de beker) uit El Calafate, een bombilla (het rietje) uit Villa Gesell, een tereremate uit Iguazu, en in Ushuaia heb ik nog een lepeltje gekocht die je nodig hebt voor de yerba en de suiker te scheppen.

Daarna laat op de avond en heel de nacht eigenlijk hebben we doorgebracht in het busje, op het vliegveld, in het vliegtuig, weer op het vliegveld, in het busje en toen kwamen we rond de middag aan in Ushuaia. Weer een supermooi hotel in het midden van het stadje in de grootste straat. Heel leuk dacht het hotel dat ik wel bij iemand het bed in zou duiken, want wij met zijn vieren kregen maar een kamer met drie bedden. Gelukkig was dat snel weer opgelost en had ook ik een bedje. Die avond hebben we met zijn allen wat gegeten in een Irish pub. In Ushuaia hadden we nog een andere coordinator erbij, Lu, die daar woonde en die ons dus ook alles over alles kon vertellen!

Alweer vroeg opgestaan, ontbeten in het hotel, en op naar het nationaal park Tierra del Fuego. Het was heel erg koud en lekker nattig, maar heerlijk na al die hete dagen in Rosario! Het park heet dan wel Vuurland, maar het was er heel erg groenig, waterig en kouig! Veel meertjes en plantjes en boompjes en vogeltjes gezien, maar het was wel echt heel erg mooi! Daarna zijn we naar het treinstation del fin del mundo geweest. Die bracht de gevangen van de gevangenis waar we later heen gingen naar hun werkplek. We zijn niet met de trein meegegaan want dat was heel veel geld voor iets wat niet heel erg spectaculair was.

In Ushuaia mocht je ook op het toeristenkantoor je eigen paspoort stempelen met een stempel waarop staat ´Ushuaia, fin del mundo!´. Nou die wou ik hebben!

Daarna zijn we naar het museum geweest van de gevangenis. Eerlijk gezegt heb ik weinig meegekregen van wat de gids allemaal vertelde, want er stond zo´n grote groep omheen en ik was eigenlijk meer geinteresseerd in alle kaarten die daar hingen. Want die waren namelijk in het oud-nederlands geschreven. Ja, daar sta je dan aan de andere kant van de wereld en kom je zomaar Nederlands tegen! Rond de warme melk tijd die natuurlijk weer tevoorschijn komt als het koud is, gingen we naar een theehuisje en daar hebben we warme chocomel gedronken. Die avond zijn we nog met een paar naar de Irish pub gegaan, maar dat duurde niet lang, want we wilden eigenlijk alleen maar slapen.

De volgende dag hadden we een special tour van Lu door Ushuaia, ze nam ons mee naar een weg vanwaar je een superuitzicht had en die uitkwam op het strand van Ushuaia. Ook al was het midden in de zomer, het was er toch echt veel te koud om te zwemmen en toppunt begon het ook nog te sneeuwen! Toen gingen we maar snel weer terug naar het busje en die middag nam ze ons mee naar een berg die we eigenlijk met de stoeltjeslift omhoog wilden gaan. Maar helaas was die al gesloten en besloten we het lopend te doen. Toen kwamen we ineens nog sneeuw tegen en natuurlijk moesten Ine en ik daar een sneeuwpoppie van maken! We liepen maar een stukje van de berg omhoog tot een restaurantje en ook daar hebben we heerlijk van een warm theetje genoten. Die avond zijn we gaan eten in het restaurant ´Tante Sara´ en ja, het was echt van een Nederlands vrouwtje wat Sara heette! Daarna wilde iedereen vroeg gaan slapen om de volgende dag extra te genieten van onze pinguintocht!

We zouden met de boot langs het zeehondeneiland komen, daarna langs het vuurtoreneiland en daarna langs het pinguineiland. Ook deze keer hadden Anke en ik het fantastische idee om vast voorop op de boot klaar te gaan staan, al waaide het daar deze keer wel heel erg hard dat je bijna niet meer kon blijven staan. Het was een catamaran boot, of weet ik veel hoe die heette maar hij had twee punten voorop. En als we dan op onze hurken in zo´n punt gingen staan konden we alles perfect zien en kregen we geen wind! En toen kwamen we langs het eiland met de zeehonden en pinguins!!! Supervet, we stonden meteen te gillen en heel veel foto´s gemaakt wat de anderen eigenlijk niet zo´n tof idee vonden want dan zouden we ze wegjagen. Tot de anderen kwamen vertellen dat die zwartwitte vogels helemaal geen pinguins waren. Huh? Bleek dat die vent van het bedrijf ons de verkeerde tocht had verkocht. Deze ging helemaal niet langs de pinguins. Ja, we vonden het al raar dat die pinguins konden vliegen, zo raar liepen en er zo raar uitzagen. Maar de zeehonden waren ook heel erg vet om te zien en de zuidelijkste vuurtoren natuurlijk ook! Omdat het er op leek dat we geen pinguins zouden gaan gingen Anke en ik nog maar eens op de foto met alle neppinguins.

Maar toch heel jammer, geen pinguins. Omdat iedereen zo graag pinguins wilde zien werd er flink wat afgebeld en geregeld, maar het was lastig want om 7 uur zouden ze ons op komen halen voor het vliegveld. Uiteindelijk hadden ze een excursie gevonden waarbij je met een bus tot een soort van minidorpje ging en vanuit daar met de boot naar het pinguineiland en dan mocht je tussen de pinguins lopen! Nou dat was echt het einde! Het gezicht van Anke toen we aankwamen op het eiland was echt geniaal! Stonden daar die pinguins met dat buikje bungelend tussen hun pootjes mooi rond te kijken en te wandelen. Super! Oooooooh, hier had ik heeel de tijd al naar uitgekeken! Helaas moesten we naar een halfuurtje ongeveer alweer het eiland af, ik was de laatste die de boot opstapte. Ik wilde eigenlijk blijven! Supereinde van de reis dus!

Daarna snel naar het vliegveld en na twee uurtjes waren we alweer geland in Buenos Aires.

Ik was echt supermoe maar de reis was echt ontzettend gaaf! Dat neemt niemand mij meer af!

De foto´s zijn hier te vinden, want er is niet meer zoveel fotoruimte over:

https://picasaweb.google.com/107602533676040450040/ElCalafateYUshuaia?authuser=0&feat=directlink

Dit is de korte versie, als je daarboven op mijn foto´s klikt, kun je nog alle andere foto´s bekijken die ik heb gemaakt, maar ik waarschuw het zijn té veel foto´s!

Hitte, hitte, hitte en op naar de friooo!

Hola familia y amigos !

Ik lig nu heerlijk op mijn bedje te genieten van een dagje dat het eindelijk minder warm is. Wat een luxe, wat een luxe en natuurlijk wat een verschil met Nederland. Jullie trekken buiten mutsen en wanten aan en de temperatuur komt niet boven 0 uit en zijn jullie al aan het verheugen op een elfstedentocht. Heeeeeel erg raar! Hier is het de laatste dagen echt ontzettend warm, zo warm dat je als je met de bus gaat als je dan opstaat ineens een hele natte stoel hebt, zodat je snel weg moet lopen en doen alsof jij dat niet was, dat we slapen met de aircondicioning aan en dat het écht veel te warm is om nog aan tennis te doen.

Ik moet wel even denken wat ik de laatste dagen allemaal ook alweer heb gedaan, ik loop alweer een maand achter! Maar mijn leven in de vakantie ziet er ongeveer zo uit: Om 12 uur sta ik op, dan dek ik de tafel en dan rond 1 uur gaan we eten. Daarna gaan we of naar de club of blijf ik thuis of spreek ik iets af met een vriendin en dan rond 8 uur kom ik weer terug en dan drink ik mate met Lili en dan rond 10 uur gaan we weer eten en dan daarna kijken we nog tv of computeren we wat en dan rond 1 uur ga ik weer slapen. En zo heel de vakantie door!

Maarr...! Terwijl de rest van de Nederlanders en nog een aantal uitwisselingsstudenten op weg gingen naar Bariloche, het partyoord van Argentinie waar alle 5e klassen hun examenreis naartoe hebben, gingen wij op weg naar Villa Gesell. Ik ging op vakantie en ik nam mee, mijn gastmoeder achter het stuur van de auto, gastzus daarnaast, supposed to be the guide, maar die was al snel in slaap gevallen, een overvolle auto waardoor mijn beste vriend naast mij op de achterbank mijn volgepropte koffer was, een gps die angsstvallig aan gehouden moest worden want anders was de route verdwenen en natuurlijk een heleboel zin in de vakantie! Na iets van 8/9 uur kwamen we dan toch uiteindelijk aan in Gesell. Al snel hadden we ons appartementje gevonden, heel erg klein, maar perfect voor ons drietjes. De eerste dag zijn we alleen even in het centrum geweest, maar ik kwam er al snel achter dat het ook het vakantieoord van alle jonge mensen uit Argentinie was. Onze buren was een jongensvriendengroep die er wel van hield om de helle straat te laten meegenieten van hun muziek en buiten voor de deur een hoge stapel flessen drank hadden liggen. In het centrum liepen allemaal jongeren opgemaakt en wel klaar om uit te gaan en allerlei promotores van verschillende discotheken spraken ons aan en gaven ons gratis entree om maar binnen te komen. De volgende dag zijn we vroeg naar het strand vertrokken en hebben we daar de hele dag gelegen, en natuurlijk in de zee geweest. Heel lang in de golven gespeeld, onze witte buiken wat gebruind en op het strand het spel techo gespeeld. Het is hetzelfde als jeu-de-boule, maar dan met schijven voor op het strand. Ook op het strand liepen een heleboel promotores langs en er werd ook heel wat verkocht, hotdogs, milanesas, chipa (deegbolletjes met kaas), ijs, drinken, sieraden, mais, jurken, bikinis, haarbandjes, etc. Dus zo hebben wij ons heel veel dagen wel vermaakt op het strand. Ook een aantal dagen hebben we afgesproken om met een aantal vriendinnen van Lara die ook in Gesell waren en ´s avonds ook een aantal keer uitgeweest. Een keer toen we rond 6 uur terugkwamen van het uitgaan zijn we met zijn 4en naar het strand gegaan en hebben we van de zonsopgang genoten! Supergaaaaf!! Echt heel erg mooi! De sfeer was echt supergezellig, we hadden het superleuk gehad in de discotheek en daarna liepen we met onze blote voeten over het strand en in de zee met die supermooie zon en heerlijk weer, niet koud en ook niet zweterigwarm. Oohh, ik zou zo weer terug willen! Uiteindelijk zijn we elke dag naar het strand geweest (we gingen twee weken), soms wel naar een ander strand van het stadje ernaast, we zijn een keer naar de film geweest, we zijn een aantal keer uitgeweest, we zijn vaak naar het centrum gegaan om te winkelen, ijsje te eten of gewoon daar rond te lopen en het allervetste komt nu nog...

Als we naar een stadje naast Gesell gingen om ook eens een ander strand te zien dan kwamen we langs een plek waar je paarden kon huren en dan over het strand rijden. Nou dat wilde ik supergraag, en Lili en Lara wilden dat ook wel dus dat hebben we ook een dag gedaan! Eerst gingen we met zijn 3en met iemand erbij over het strand lopen. Het bleef bij stappen, omdat Lara aan het gillen was dat haar paardje rustig moest doen en niet de verkeerde kant op moest lopen en Lili het ook wel goed vond in stap. Maar daarna mocht ik nog een half uurtje alleen. Heeeeeel erg jammer dat ik het niet helemaal goed had begrepen, maar ik mocht dus blijkbaar gewoon helemaal alleen nog over het strand gaan galoperen als ik dat had gewild. Uiteindelijk ben ik wel een stukje geweest, maar niet een halfuurtje lang. Maar dat was alsnog wel heel erg gaaf. Ik voelde me wel een soort van cowboy, want je moest met een hand vasthouden en daar ging ik dan galoperend! Supersupersupervet! Echt een supervette vakantie was het dus!

Dit weekend vierde Lisanne haar verjaardag in Santo Tome. Dat is hier wel 3 uur vandaan, dus gingen Anke en ik samen met de bus daarheen. Daar mochten we blijven slapen met alle Nederlandse meisjes. Kiki was er helaas niet bij, maar die geluksvogel is ook op vakantie met haar gastfamilie! Op zaterdag zijn we eerst nog even naar het centrum geweest en ´s avonds was haar feest. Superleuk was het! Ze had ons uitgenodigd en nog een heleboel argentijnse vrienden, in totaal waren we wel met 30. Heel de woonkamer was omgetoverd tot een disco met lampen en ook blacklight. Heel gaaf, maar ook wel eng, want als je er dichtbij ging staan kreeg je een skelettengezicht, dat wist ik helemaal niet. Maar uiteindelijk was het supervet, want we hadden ook nog fluorschmink en Ellen en ik waren het perfecte team met de balonnen opblazen. Het waren van die lange balonnen waar je dieren en zo van kan maken, en ik blaasde ze heeel lang en Ellen maakte er iets leuks van. Want dat is toch nog een stuk moeilijker dan je denkt! Toen kwam Anke ineens naar boven, zegt ze: Goed luisteren. Had ze gevraagd of ze Brabant van Guus Meeuwis op wilde zetten. Haha, dat was echt heel erg leuk! Dus heel de avond bleven we maar Nederlandse knallers aanvragen tussen de Wachiturros door! Heel erg leuk was het, en supergezellig met alle vrienden van Lisanne ook. De volgende dag stonden we rond 3 uur op, want we lagen er ook wel weer laat in en gingen we spullen kopen want ´s avonds zouden we pannekoeken bakken voor alle vrienden van Lisanne. Op het begin vonden de Argentijnen het maar niks, want ze kenden het niet, dus de pizza en de sandwiches werden al besteld, maar uiteindelijk vonden ze het superlekker met ham en kaas en stonden ze er voor in de rij! Toen ´s avonds bleven al die vrienden en speelden we het spel teg, ik heb gehoord dat het het bijna hetzelfde als Risk is, maar het was echt heeel erg leuk. Lekker landje veroveren! Dus Wessel en Jochem, jullie moeten dat echt eens gaan spelen! De volgende dag gingen we nog wentelteefjes bakken en daarna was het Nederlandse festijn weer over en gingen we weer terug naar Rosario. Onder de vrienden van Lisanne ben ik nu bekend als Jensque la sexi, dat stond op de koelkast haha! Oh geniaal, het was echt zoooo leuk!

De volgende supervette uitstap gaat naar Ushuaia, het einde van de wereld! Oeeeeh, ik heb er zo ontzettend veel zin in! We gaan de 14e ´s avonds laat en dan komen we de 15e ´s ochtends aan in El Calafate. We gaan gelukkig met het vliegtuig, want met de bus was het echt iets van 2 dagen geweest, en ik heb wel weer een beetje genoeg van die bussen hierzo. Daar blijven we twee of drie dagen en dan gaan we weer met het vliegtuig naar Ushuaia en ook daar blijven we iets van 3 dagen en dan vliegen we weer terug. Ik heb er echt heel erg veel zin in. We gaan daar gletsjers bekijken en er is een treintje naar ´het eind van de wereld´.

Verder gaat in het begin van maart de school weer beginnen, ik blijf gewoon in dezelfde klas als vorig jaar. En in de middag wil ik heel graag beginnen op de universiteit van theater in Rosario. We moeten me nog inschrijven en kijken hoe we het uiteindelijk gaan doen, maar ik heb er alvast heel erg veel zin in. Ik mis toneel wel heel erg en ook mis ik de creatieve mensen. Mijn middelbare school is helemaal economisch, dus dus dat is echt het tegenovergestelde. Maar ik wil er ook wel graag blijven, want ik heb er toch wel vrienden gemaakt en we gaan ook met de klas de berg Champaqui beklimmen, wat me echt súper lijkt! Ook moet ik iets van vrijwilligerswerk doen van WEP, maar dat is er nog steeds niet van gekomen. Maar dat vind ik ook heel erg leuk, want dan heb ik wat meer te doen en ik vind het gewoon leuk haha. Ik moet nog even gaan kijken wat ik kan gaan doen, want het museum en de colonia dat word niks meer.

Dan ga ik nu nog de foto´s van de vakantie er op zetten en ik hoop dat jullie weer reacties gaan plaatsen. Ik lees het altijd en alle reacties op facebook en mails ook! Ook al reageer ik niet altijd, ik vind het superleuk dat jullie die sturen, ik word er altijd heel erg blij van! Blijven doen dus!

Muchos besos, Jensque (la sexi)