Hallooo!

En dan nu het beloofde verhaal!

Ik was gebleven bij dinsdag 23 augustus.. Toen moesten we weer naar school na mijn hele lange weekend, helaas. Op school vermaak ik me tegenwoordig steeds beter, zoals jullie al kunnen zien bij mijn foto´s wordt er aardig wat af getekend, want ja, wat moet je anders als je de lessen niet kan volgen?? Maar ik luister ook muziek en ik klets wat, voor zover ik wat kan produceren in het spaans en ik mijn kletsgenoot kan verstaan. Maar ik moet zeggen het gaat al steeds beter! Als iemand de zin 3x herhaald kan ik wel bedenken wat hij bedoeld haha en ik kan steeds meer zeggen. Laatst liep ik na school met Rocio naar huis en ineens kwamen er toch een hoop woorden achter elkaar uit. Ik schrok er zelf van. Het was vast niet helemaal correct, maar toch! Ik had toch zomaar een zin geproduceerd die langer was dan 3 woorden! Maar na school kreeg ik ook nog spontaan een cadeautje van een vriendin van Veronica, nog voor Dia de Niño. En daarna ging ik met Veronica naar de office van WEP om weer met Marco, mijn coordinator, te praten. En de terugweg ben ik toch zomaar zelf met de bus gegaan! Want vanaf mijn huis is het ongeveer 40 minuten met de bus naar het centrum, waar ook de office is. Gelukkig is het maar een bus en als iemand mij verteld waar ik in moet stappen kan ik helemaal zelf naar huis komen! Het uitstappen is altijd nog wel lastig, want als je niet op het knopje drukt of tegen de chauffeur zegt dat je er uit wil, dan racet die gewoon je halte voorbij! Dus ik moet heeeeeel goed opletten wanneer mijn halte er aan komt, maar ik begin het al te herkennen. Al had ik wel mijn halte gemist haha, maar gewoon de volgende halte er uit en dan twee straten teruglopen. Zo moeilijk is het niet. Want kijk, Rosario is echt een heel erg makkelijke stad. Als je een plattegrond wil maken pak je een ruitjesblaadje en daar zet je de straatnamen op en dan ben je klaar! Het zijn namelijk alleen maar vierkanten. Ze tellen hier ook alles in blokken en de bus stopt gewoon elke twee blokken. Maar ik was dus ontzettend blij dat ik een keer zelfstandig iets kon doen en dat het me nog gelukt was ook om helemaal zelf naar huis te komen! Ja, ik ben hier ineens weer blij met de kleinste dingen, zoals dat ik zelf naar de supermarkt kan om iets te gaan kopen. Want ten eerste weet ik de weg nog niet zo goed, ten tweede is het hier gevaarlijk om in je eentje over straat te lopen (ongeveer iedereen heeft me al wel gewaarschuwd), en ten derde moet ik me ook nog verstaanbaar maken in het Spaans. Al weten ze hier in het buurtsupertje al dat ik de intercambio ben en iedereen neemt hier toch overal rustig de tijd voor, dus als ik vet lang over een woord moet nadenken valt dat niet eens zo op. En superleuk, de laatste keer dat ik iets ging halen daar zei de mevrouw achter de kassa al dat mijn spaans een stuk beter was! Jaja, i´m improving! Maar ik denk ook niet meer na over wat ik zeg in het spaans en of het wel goed is of niet, ik gooi gewoon elk woord er uit dat in me opkomt, net zo lang tot degene het begrijpt.

Donderdag hoefde ik ook niet naar school, ik ben alweer vergeten waarom.. Maar ze geven hier echt om de raarste redenen vrij.. Net zoals ze echt rare feestdagen hebben, ik zag laatst ergens staan: Dia de arból. Een arból is een boom! Maar toen had ik donderdag dus tijd om eens uit te vinden hoe het zit met post opsturen, want post is hier helemaal niet gebruikelijk.. Zelfs niet binnen Argentinie. Maar ik heb alles op de bus gedaan en als het goed is is het er binnen 15 dagen. Daarna ging ik met Veronica nog even boodschappen doen in een klein supermarktje in de buurt. Want je hebt hier van die hele kleine supermarktjes waar je je grote boodschappen gaat doen, en als je even iets kleins nodig hebt ga je naar een superklein avondwinkeltje aan het einde van de straat. Maar in die minimercado was ook iedereen weer super nieuwsgierig naar wie ik dan wel niet was. Dat is toch supergrappig! Komt er ineens een vakkenvuller op je af om te vragen: What is your name? Want dat was het enige wat hij wist in het Engels haha! En dan sta je bij de kassa en dan denk je dat die kassamevrouw tegen je gaat zeggen hoeveel het kost, maar nee, ze zegt: wat een mooie ogen heb jij!

Nou vrijdag weer een hoop nieuwe ervaringen, want ik had mijn eerste tennisles! Ik heb me ingeschreven op de club en nu heb ik elke dinsdag en vrijdag tennisles. Ik zit in een superleuk groepje met nog 5 andere meisjes. Ik ben het wel echt verleerd merk ik, maar dat maakte niet zo veel uit. & Ik kon nog best wel begrijpen wat we moesten doen! De tijd vloog voorbij en ik vond het wel jammer dat het al zo snel weer afgelopen was. Het was echt superleuk om weer te tennissen. Daarna ben ik nog bij Pamela gaan kijken, want die had nog volleybaltraining en dat is toch op dezelfde club. En Pitu, een vriend, zit daar ook altijd te kijken en deze keer had hij nog een vriend meegenomen en die kon best goed Engels, dus ik heb me niet verveeld. Toen de volleybaltraining was afgelopen moesten we heel snel naar huis, eten en omkleden, want daarna ging ik voor de eerste keer naar de boliche (disco) en dat is toch wel heel anders dan in Nederland! Toen we daar aankwamen stond er echt een hele lange rij voor de poort met bibberende mensjes, want een vest meenemen was niet nodig. Alleen maar onhandig, want waar laat je die? Nou ik had hem graag meegenomen haha, want je moet niet vergeten, het is nog steeds winter en vooral ´s nachts is het dan nog steeds erg koud. Maar nadat we drie soort van controles doorwaren kwamen we bij de echte ingang.. En jahoor, juist ik had weer een probleem met mijn kaartje. Maar een paar keer intercambio roepen doet wonderen en toen mocht ik toch naar binnen. De discotheek was aan de rivier, dus je had een zaal binnen, maar je kon ook naar buiten en daar stonden ook ontzettend veel mensen te dansen. Dus wij hebben eigenlijk de hele avond buiten gestaan, en dansen hier betekend ook echt dansen! Het was een disco voor mensen vanaf 12 jaar, dus er was geen alcohol, maar ze dronken ook niks anders. En kletsen doen ze ook niet echt. Écht alleen maar dansen! Ook de jongens, dat is toch superleuk! Dansen met die heupen, en ik dacht laat ik lekker meedoen, maar dat is echt ontzettend vermoeiend! Rond half 2 was ik echt kapot. Ze hebben hier trouwens wel echt een rare gewoonte, nog onpersoonlijker dan ´laaien´. Een jongen die je helemaal niet kent die pakt je stevig vast en probeert je mee te trekken naar de zijkant. Daar ga je dan iets van tien minuten staan zoenen en de rest van de avond zie je die niet meer terug! Dat is toch raar?! Op school hadden ze al gezegd dat ze hier aan kiss-and-go doen, maar dat je het zo letterlijk moet nemen wist ik niet haha! Gelukkig werden we rond 2 uur weer opgehaald, want ik kon echt niet langer op mijn benen staan. Ik val hier echt elke avond als een blok in slaap, want alles is erg vermoeiend.

Zaterdag gingen we naar een verjaardag van een oom en daarna naar het huis van een tante. Elke keer als we naar de familie gaan worden alle dozen Burako uit de kast getrokken en speelt de hele familie de hele dag dat spel. En aangezien ik die hele dag maar heb gekeken snap ik het nu onderhand ook wel een beetje! Dus volgende keer ben ik ook van de partij!

Zondag heb ik een echte Hollandse appeltaart gebakken. Wel grappig, want Veronica wilde enthousiast helpen.. Ik had opgeschreven dat ik elstarappelen of andere moesappelen nodig had. Maar toen dacht ze dat ze er ook echt appelmoes van moest maken, haha. Toen ik dat door had heb ik snel gezegd dat dat niet moest en toen had ik een soort van halfgekookte appels. Maar ik heb die maar gewoon in de appeltaart gedaan en uiteindelijk was het nog best wel gelukt. En het was het eerste wat ze wél lekker vinden uit Nederland. Want drop vinden ze niks, salmiak vinden ze echt vies en de hagelslag durven ze ook niet aan te raken. Dus ik ga nog wel een keer een perfecte appeltaart voor ze bakken, dan weten ze hoe hij eigenlijk hoort te smaken!

Maandag had ik voor de eerste keer gym op school, want de vorige weken was het niet omdat we vrij hadden of omdat gym niet door ging of nog een andere reden.. Gym wordt ook gegeven op een club, maar dan in de buurt van school. Nou, toen maakte ik me toch weer wat mee. Vriendinnen uit de klas zeiden dat ik wel mee mocht met hun in de auto.. We waren met zijn achten, maar zoals je misschien nog herinnerd van toen we naar de shopping gingen, geen probleem! Ik dacht, er gaan er vast wel weer een aantal in de achterbak, maar toen zag ik die auto! Die had zo´n klein achterbakje waar echt geen mens in past, en dat was dus ook blijkbaar niet de bedoeling. Hoppa, gewoon met zijn 8en in de auto. Voorin twee mensen en achterin 6, gewoon elke plaats dubbel bezetten, dus iedereen had iemand op schoot. Gelukkig was het maar 5 minuutjes ofzo, want het was echt ontzettend warm om met zoveel mensen in zo´n klein autotje te zitten. Met gym hadden we een soort van spel gedaan, lijkt op handbal maar je mag ook met de bal dribbelen. Wel grappig, als je geen zin hebt doe je gewoon niet mee. Als je wilde spelen dan vormde je een team, en de rest van de klas ging zitten kijken of liggen zonnen! Dus elke keer waren er 4 tegen 4 meisjes aan het spelen, en er zaten ongeveer 40 mensen langs de kant. En de jongens waren nergens te bekennen.. Misschien hadden die ergens anders gym, ik weet het niet en ik heb het ook niet gevraagd.

Dinsdag had ik weer tennisles en woensdag had ik weer spaanse les. Daarna heb ik snel tennisschoenen gekocht met Veronica, want tennissen op je vans is niet echt een heel groot succes. En daarna ging ik weer terug naar het instituut waar ik spaanse lessen volg, want mijn lerares had gevraagd of ik als gast in een Engelse les van haar wilde komen. Natuurlijk wil ik dat! Dus toen zat ik ineens als ´almost native english speaker´ in haar klas. Niet dat die klassen zoveel voorstellen, want je zit gewoon in een heel klein lokaaltje met een grote tafel in een klein groepje gezellig te kletsen en af en toe wat engels te leren. Maar toch was het erg gezellig! Het was een groepje van 2 meiden en een oudere vrouw. Superleuk, want ze wilden natuurlijk vanalles weten en ik mocht het in het Engels zeggen. Maar ik ben zo gewend om elk woord wat ik wél weet in het spaans, ook in het spaans te zeggen. Dus het werd een soort mix van Engels en Spaans.. En die meiden nodigden me al meteen uit om ook een keer met hun mee te gaan dansen en vroegen of ik volgende keer weer kwam.

Vandaag ben ik weer naar het centrum gegaan om met Marco te praten, maar ik had eigenlijk niet zo heel veel te vertellen, want ik voel me veel beter! Dus daarna ben ik met mijn echte coordinator naar haar huis gegaan en ze heeft me allemaal foto´s laten zien van haar kinderen en reisjes die ze heeft gemaakt. En daarna gingen we met haar dochter nog wat drinken in een Italiaans café. En toen ben ik weer zelf naar huis gegaan met de bus, helaas weer de goede halte gemist haha! Maar lopen is goed voor me, want ik heb ineens een buikje! Ja dat krijg je van al dat vlees en zoete eten.

Verder heb ik heel erg veel zin in het weekend, want ik heb met Kiki afgesproken. Ik ga morgen na school daarheen en ik blijf daar slapen en zaterdag komt misschien ook nog Lotte naar Rosario. Dus eindelijk weer een keer Nederlands praten en gewoon superleuke dingen doen. Ik hoorde al allemaal plannen om uit te gaan, naar de shopping en de starbucks! Maar wel superleuk om eens te kijken hoe het Kiki vergaat en weer gewoon in mijn eigen taaltje te kunnen zeggen wat ik wil!

Ojeee, en ik ben nog helemaal vergeten dat ik dé ster uit de populairste serie van Rosario heb gezien terwijl mijn hele blog ernaar vernoemd is...(En nee Cecile, ook deze keer heb ik geen argentijnse lover gevonden) De serie heet de unicos en Pamela is er grootse diehardfan van, maar ik vind het maar een prutprogramma. Het lijkt wel een beetje op GTST, zo´n soort serie, maar dan veeeeel en veeeeeel nepper. Er spelen echt mafkezen in, en ze verzinnen de raarste verhalen.. Maar iedereen vind Mariano Martínez ontzettend knap en helemaal fantastisch, én hij kwam naar de discotheek! Dus toen hij uiteindelijk op een balkon tevoorschijn kwam rende iedereen naar binnen om foto´s te maken etc. Ik vind het allemaal niet zo heel bijzonder, maar ik kan toch maar wel zeggen dat ik hem heb gezien!

En dan is het nu tijd om te gaan eten en als ik een beetje geluk heb zijn het weer empanadas! Maar dan wel met kaas en ham, want die met mais en die met tonijn waren niet echt mijn ding haha.

Liefs,

Jenske