Buenos días!

Jaja, weer op tijd een nieuw blogje! Want ik kwam vandaag uit school, toen hebben we middaggegeten. Hamburgers met gesmolten kaas en een plak tomaat er op en sla voor er bij. Want als het maar een soort van plat stuk vlees is, hamburger of milanesa dan doen ze er heel vaak nog iets bovenop. Bijvoorbeeld dus kaas en tomaat, maar kan ook een plak ham en kaas of tomatensaus en kaas. Maar ik moet zeggen, ik vind het wel heel erg lekker. En dan is er een bak sla voor erbij, en vlees in overvloed! Dat is wel wat anders in Nederland, waar iedereen een stukje krijgt en als er nog wat over is met zijn allen delen haha. Maar daarna ben ik mijn bedje in gedoken voor een heerlijke siësta. Op tijd mijn wekker gezet omdat ik op dinsdag altijd tennis heb. Dus toen de wekker af ging sprong ik uit mijn bed, begon in het donker al mijn sportkleding bij elkaar te zoeken want Lara lag ook nog te slapen en ben me om gaan kleden. Ik stond dus op het punt om voor een keer eens op tijd te vertrekken, tot ik uit het raam keek en zag dat het had geregend. En ja daar stond ik dan, helemaal klaar voor mijn tennis.. Want dat gaat niet door als het heeft geregend. Dus toen dacht ik, tijd voor een nieuwe blog!

Want ik heb een heel leuk weekend gehad. Nadat ik bij de verjaardag van Lotte was geweest, besefte ik me wel wat een geluk ik heb dat ik (dichtbij) Rosario woon. San Nicolas, waar Lotte Ellen en Dinja wonen, is een heel stuk armer en er valt gewoon niet zo veel te doen. Veel van hun klasgenoten gaan daarom ook in het weekend uit in een ander stadje, maar dat mogen zij niet om een of andere regel van WEP. Dus toen ik dat vertelde tegen Lily riep ze meteen enthousiast dat ik Lotte dan maar hier uit moest nodigen en dat wij dan hier een keertje uit zouden gaan. Nou dat lijk mij een top-plan dus dat deed ik haha. Dus zaterdag rond 1 uur gingen we Lotte ophalen bij het busstation en natuurlijk weer even in een mix van Nederlands en Spaans bijgekletst. Jaja, ook spaans want anders kan mijn gastgezin er natuurlijk niks van verstaan. Ik heb Lara wel het getal achtentachtig geleerd, maar dat is ook het enige wat ze kan begrijpen haha. Zo grappig, ze roept het de hele dag en het hoorde ook bij ons plan om ons naar binnen te loodsen bij de discotheek. Maar dat vertel ik zo nog even. Die middag gingen Lara, Lotte en ik langs de rivier op lopen, ook over la Florida om dat ook eens aan Lotte te laten zien, want daar was ze nog nooit geweest. Natuurlijk hebben we even een tussenstop gemaakt bij de ijssalon! Daarna zijn we naar de shopping gegaan en daar even rondgekeken en voor Lottes gastmoeder een cadeautje gekocht, want zondag was het moederdag! Nadat we de hele shopping wel rond waren geweest zijn we weer naar huis gegaan en hebben we daar pizza gegeten en ons klaar gemaakt om uit te gaan. Het was nog even lastig of we wel uit konden, want alle discotheken hebben hier een minimum leeftijd van 18+, maar we hadden een hele goede tactiek. Lara had nog een vriendin uitgenodigt en die had twee documenten (zo noemen ze dat hier) dus daar ging zij mee naar binnen. Ze waren wel hetzelfde, maar als we ons opsplitsten dan zouden ze de naam enzo wel weer vergeten zijn. Lotte had mijn CJP-pas haha, en ik had een ander pasje, daar stond dan wel op dat we 17 waren, maar als we deden alsof we helemaal geen Spaans spraken dan zouden Lara en die vriendin het voor ons vertalen. En als Lara dan deed alsof ze vertaalde tegen mij zou ze zeggen; Schbla achtentachig hblaoahchc. Maar we kwamen zonder problemen binnen, ze vonden het zelfs leuk dat er Nederlanders waren volgens mij. Maar we hebben een hele leuke nacht gehad en Lotte kon eindelijk weer een keertje uit! Zondag konden we weer op tijd opstaan want we zouden eerst Lotte weer naar het busstation brengen en daarna hadden we een barbeque met de hele familie. Want het was immers moederdag, Lara Pablo en ik hadden als cadeautje een hoes voor om de laptop en een muis voor Lily en ze was er blij mee. De asado was bij opa en oma en daar hebben we de hele middag een beetje met de familie gezellig gezeten.

Gisteren was het maandag, maar we gingen deze keer met school naar een school in het centrum om met gehandicapte kinderen te spelen. Ze waren al heel lang bezig, al voor ik kwam, met een project om spelletjes te bedenken voor kinderen die niet kunnen zien of horen. Naar het centrum is nog wel een eindje en de school was echt in het centrumcentrum dus we hadden op tijd verzameld bij de bushalte. Er stond een hele groep en dat was niet echt gunstig haha. De eerste bus zat eigenlijk al aardig vol, dus die reed maar snel weer door. De tweede bus, want we wisten niet zeker of die wel bij de goede straat stopte, die zei dat hij daar helemaal niet langs reed toen hij zag wat een grote groep er stond te wachten. Dus toen hadden we een nieuwe tactiek, de helft van de groep liep snel naar de halte ervoor, want dat is toch maar twee blokken verderop. En toen lieten we 3 mensen de bus aanhouden om te vragen of die wel de goede richting op ging en toen renden we er gauw allemaal naar toe om ook in de bus te stappen. Uiteindelijk waren we precies op tijd bij de school. Daar kregen we allemaal een nummer en dat werd je groepje. Bij mij in het groepje zat een meisje dat doof of heel slechthorend was en ook niet kon praten. Toen gingen we spelletjes doen, een keer rolstoelbasketbal waarbij je in een rolstoel een stukje moest rollen en vanaf daar de bal in een mand gooien. En daarna hadden we bowlen, waarbij alle leden van een groep in een veld moesten gaan staan en iemand anders van het tegenstanderteam geblinddoekt werd en moest proberen iedereen aan te tikken op aanwijzingen van zijn teamgenoten. De dag was wel leuk, maar ik had het wel anders verwacht.. Meer gehandicapte kinderen ofzo, want dat meisje was na het eerste spelletje al weer verdwenen. Maar ik vind elke dag die anders is dan een gewone schooldag al leuker!

En nu zit ik dan hier aan tafel naar buiten te kijken waar het maar grijs is. Maar.. ! Ze zijn al sinds ik hier in dit gezin ben aangekomen de tuin aan het verbouwen en nu is die dan eindelijk klaar. Er is een vloer in de tuin aangelegd en de muur is helemaal afgebouwd. Alle spullen van de werkers staan er nog wel, maar er hoeft niet meer iets gebouwd of gelegd te worden.

En ik kreeg ook nog een reactie van Esther uit Nederland dat ze in een mail van Travel Active toch zomaar mijn foto tegen kwam. Een foto van mij die als een echte ster empanadas aan het dichtknutselen is. Wat grappig, ik wist er helemaal niks van!

En helaas is de datum van het reisje naar de Iguazu watervallen verplaatst, dus ik moet nog een weekje langer wachten. Maar de 30e gaan we dan echt, mét de hele groep. Want er waren te veel aanmeldingen waardoor we niet allemaal tegelijk de 23e zouden kunnen gaan. Maar nu is het zeker en ik kijk er heeeeeel erg naar uit. Kijk eens op internet hoe mooi het daar is, en natuurlijk supergezellig om weer met iedereen bij te kletsen!

Nou dat was mijn blogje dan weer,

Heel veel liefs, besos en abrasos!

Jenske